حمایت جزایی از حقوق کارگر در فقه و حقوق افغانستان
نویسندگان
doi
10.22034/jf8.2021.100079چکیده
در این پژوهش، به بررسی حمایت از حقوق کارگر به عنوان حقوق طبیعی افراد در آموزههای اسلامی در فقه و حقوق افغانستان پرداخته شده و از زاویههای گوناگونی مثل رابطه کارگر و کارفرما بر مبنای اصل تعاون، روابط بدون بهر کشی، حقوق اجتماعی مساوی، ایجاد فرصت برابر برای انتخاب شغل مناسب برای افراد، ضرر و زیانهای ناشی از کار، بیمه و تأمین سلامت کارگران، دستمزد و مزایای مناسب و... براساس آموزههای اسلامی مورد تحقیق و تبیین قرار گرفته و ضرورت نظارت و مداخله دولت در روابط کارگر و کارفرما و همچنین تاکید بر افضل بودن کرامت انسانی، به انضمام مطابقت بیشتر موادّ قانون کار افغانستان با موازین فقه و از همه مهمتر، رفع تبعیض و از بین بردن فاصله بین حقوق کارگران و کارمندان و فاصله طبقاتی زندگی آنها با سایر اقشار اجتماع از طریق ایجاد قوانین یگانه که در برگیرنده تساوی حقوق کارگران و کارمندان بوده باشد، قرار گرفته است. این حمایت از کارگر بهعنوان حقوق طبیعی افراد، در قوانین اساسی کشورها تجلی یافته، دین مترّقی اسلام، قرنها پیش از به وجود آمدن مفهوم حقوق کار، با شناخت ارزش و اهمیت این امر، حقوق کار و کارگر را به رسمیت شناخته و البته بر خلاف دیدگاه مادیگرایان که کارگر را فقط ابزار میداند، اسلام کارگر را مجاهد فی سبیل الله میداند و برای کار و تلاش او علاوه بر ارزشهای مادی، پاداش الهی نیز قائل است، مضاف براینکه در این مقاله به حمایت از حقوق کارگر در فقه و حقوق جمهوری اسلامی افغانستان در مقایسه آن با فقه امامیه و حنفیه پرداخته شده و زوایای تاریک و روشن این قضیه را واکاوی و بررسی کرده و در نهایت راه کارهای اساسی را جهت رفع تنگناها و نارساییها ارائه خواهیم داد.