بررسی تطبیقی اسباب سلب حضانت در فقه امامیه و حنفیه

نویسندگان
doi
چکیده

چکیده حضانت فرزند به‌عنوان یکی از نهادهای بنیادین در حقوق خانواده اسلامی، با هدف تأمین مصلحت، نگهداری و تربیت صحیح کودک در دوران رشد مورد توجه قرار گرفته است. در این میان، سلب حضانت به‌دلیل فقدان شرایط لازم در شخص حضانت‌کننده، از مسائل مهم و چالش‌برانگیز فقهی به‌شمار می‌رود که میان مذاهب مختلف اسلامی دیدگاه‌های متفاوتی درباره آن وجود دارد. پژوهش حاضر با بهره‌گیری از روش توصیفی ـ تحلیلی، به بررسی تطبیقی اسباب سلب حضانت در فقه امامیه و فقه حنفیه پرداخته است. یافته‌های تحقیق نشان می‌دهد که دو مذهب در برخی اسباب سلب حضانت، از جمله فقدان صلاحیت اخلاقی، عدم توانایی در نگهداری طفل و ازدواج مادر با فرد نامحرم، دارای اشتراک نظر هستند؛ با این حال، در مواردی همچون تأثیر اختلاف دین، جابه‌جایی محل سکونت کودک و برخی شرایط مرتبط با حضانت، اختلافاتی میان آن‌ها مشاهده می‌شود. این تفاوت‌ها عمدتاً ناشی از اختلاف در تفسیر ادله فقهی و نحوه لحاظ مصلحت طفل در هر یک از دو مذهب است.