الگویی برای برنامه راهبردی ساماندهی عشایر استان تهران
نویسندگان
1
2
3
4
5
doi
10.30490/rvt.2018.59132چکیده
از آنجا که در بسیاری از مناطق جهان و از جمله در کشور ما، جامعه عشایری با تأثیرپذیری از جریان نوسازی شهری رو به افول نهاده و اسکان حمایتشده از سوی دولتها شدت یافته است، پژوهش حاضر به تدوین برنامه راهبردی ساماندهی عشایر استان تهران میپردازد. بدین منظور، برای تعیین نقاط ضعف، قوت، فرصت و تهدید جامعه عشایری در قالب ماتریس SWOT، بررسیهای لازم صورت میپذیرد و سپس، راهبردهای ساماندهی جامعه عشایری استان تهران انتخاب و عوامل چهارگانه راهبردی از سوی خبرگان جامعه عشایری تعیین میشود؛ آنگاه آزمون صحت آن از طریق توزیع پرسشنامهای با 41 سؤال در میان جامعه عشایری صورت میگیرد. مهمترین عامل راهبردی تعیینشده بر این فرضیه تأکید میکند که راهبرد اسکان در قشلاق و کوچ در ییلاق مناسب است. در ادامه، برنامههای عملیاتی دستیابی به اهداف تعیینشده تدوین و در پایان، چشمانداز 1404 امور عشایر استان تهران ترسیم میشود.
