نقش میانجیگری راهبردهای مقابلهای در ارتباط بین تعارض کار-خانواده و سازگاری زناشویی خانوادههای نظامی
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، دانشگاه آزاد، واحد بندرعباس، هرمزگان، ایران
2 کارشناسی ارشد مشاوره خانواده، دانشگاه خوارزمی، کرج، ایران.
3 استادیار روانشناسی. گروه روانشناسی.دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی. دانشگاه بیرجند. بیرجند. ایران
doi
چکیده
سازگاری زناشویی یکی از مهمترین عوامل موثر بر بقاء و دوام خانواده میباشد. بنابراین شناسایی عوامل مرتبط با آن از اهمیت ویژهای برخوردار است. هدف پژوهش حاضر، بررسی نقش میانجیگری راهبردهای مقابلهای در ارتباط بین تعارض کار-خانواده و سازگاری زناشویی خانوادههای نظامی بود. روش پژوهش همبستگی از نوع تحلیل مسیر بود. جامعه پژوهش کلیه خانوارهای نظامی شهر تهران در سال 1401 بود که از بین آنها 200 نفر با روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شده و به ابزار پژوهش شامل پرسشنامه سازگاری زناشویی (1976)، پرسشنامه تعارض کار-خانواده (2000) و مقیاس راهبردهای مقابلهای (1990) پاسخ دادند. نتایج حاصل از تحلیل دادهها نشان داد که تعارض کار-خانواده تاثیر منفی و مستقیمی بر سازگاری زناشویی دارد همچنین راهبردهای مسالهمدار به شکل مثبت و راهبردهای هیجانمدار به شکل منفی با سازگاری زناشویی در ارتباط است. در نهایت فرضیه اصلی پژوهش مبنی بر نقش میانجی راهبردهای مقابلهای در ارتباط بین تعارض کار-خانواده و سازگاری زناشویی موردتایید قرار گرفت و نتایج نشان داد که راهبردهای مقابلهای مسالهمدار به شکل مثبت و راهبردهای مقابلهای هیجانمدار به شکل منفی تاثیر میانجی در ارتباط بین دو متغیر مذکور دارند و میتوان از نتیجه حاصل در ارتباط با زوجین شاغل برای بهبود سازگاری زناشویی استفاده کرد.
