مدل ارتباطی جهت گیری مذهبی، هوش اخلاقی، مسئولیت‌پذیری، همدلی، نوع‌دوستی و بخشودگی بین‌فردی دانش‌آموزان مجازی در مناطق نظامی نشین تهران

نویسندگان

1 استادیار علوم تربیتی، گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم تربیتی روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران

2 دانشجوی دکترای تخصصی، گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم تربیتی روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران

doi
چکیده

هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی مدل ارتباطی جهت‌گیری مذهبی، هوش اخلاقی، مسئولیت‌پذیری، همدلی، نوع‌دوستی و بخشودگی بین فردی دانش آموزان آموزش از راه دور در مناطق نظامی نشین تهران انجام شد. روش: جامعه آماری پژوهش را دانش‌آموزان آموزش از راه دور (آموزش مجازی) در محلات نظامی نشین شهر تهران در سال تحصیلی 1400 تشکیل داد و دامنه‌ی سنی آزمودنی‌ها از 15 تا 17 است. نمونه پژوهش تعداد 264 نفر از دانش آموزان به روش نمونه‌گیری تصادفی انتخاب و به ابزار پژوهش پاسخ دادند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه‌های جهت گیری مذهبی، هوش اخلاقی، مسئولیت پذیری، همدلی، نوع دوستی و بخشودگی بود. دادهها پس از جمع‌آوری با روش آماری همبستگی پیرسون و تحلیل مسیر و با نرم افزار SPSS25 و AMOS24 مورد تحلیل قرار گرفتند. یافته ها: یافته ها نشان داد اثرمستقیم مذهب درونی(31/0=β)، هوش اخلاقی(23/0=β)، نوع دوستی(11/0=β) و همدلی(14/0=β) بر بخشودگی مورد تأیید قرار گرفت(01/0P< )، اما این جهت گیری مذهبی بیرونی و مسئولیت پذیری بر بخشودگی اثر مستقیمی نداشت. (05/0P<).همچنین همچنین نقش میانجیگری همدلی، مسئولیت پذیری و نوع دوستی در رابطه ی بین مؤلفه جهت گیری مذهبی و هوش اخلاقی بر بخشودگی معنی‌دار است.(01/0P< ). نتایج: مدل پژوهش حاضر مبنی بر بررسی نقش همدلی، مسئولیت پذیری و نوع دوستی در رابطه ی بین مؤلفه جهت گیری مذهبی و هوش اخلاقی بر بخشودگی از برازش مطلوب برخوردار است و جهت گیری مذهبی و هوش اخلاقی بر بخشودگی اثر مستقیم و غیرمستقیم دارند.