تبیین پیامدهای فضایی احداث شهرک‌های عشایری برای روستاهای پیرامونی: مطالعه موردی روستاهای بخش مرکزی شهرستان کوهرنگ

doi
10.30490/rvt.2018.59155
چکیده

  در عرصه فضایی، سکونتگاه­های انسانی اجزای تشکیل­دهنده یک نظام در قلمرو فضای جغرافیایی خاص قلمداد می­شوند و از این­رو، همواره بین آنها مناسبات گوناگون وجود دارد. پژوهش حاضر، به لحاظ روش، از مطالعه اسنادی و از نظر تجربی، برای بررسی متغیرها، از روش پیمایشی (پرسشنامه) سود می­جوید؛ و حجم نمونه 240 نفر است. نمونه­گیری به­روش طبقه­بندی انجام می­پذیرد و تعداد نمونه­ها، بر اساس سهم جمعیتی در هر روستا، توزیع و پرسشگری آنها به­صورت تصادفی انجام می­گیرد. برای پردازش داده­ها، با توجه به سطح سنجش متغیرها، از روش­های آماری توصیفی و آماره­های استنباطی استفاده می­شود. نتایج پژوهش نشان­دهنده تأثیرگذاری احداث شهرک عشایری بر شاخص­های اجتماعی، اقتصادی و کالبدی روستاهای پیرامونی است.