اثربخشی آموزش شفقت به خود بر انعطافپذیری شناختی، تابآوری و دشواری در تنظیم هیجان در مجروحان نیروهای مسلح جنگ تحمیلی
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد، مشاوره، واحد مرودشت، دانشگاه آزاد اسلامی، ایران.
2 کارشناسی ارشد، روانشناسی بالینی، واحد علوم و تحقیقات تهران (گیلان)، دانشگاه آزاد اسلامی، ایران.
3 نویسنده مسئول: کارشناسی ارشد، روانشناسی بالینی، دانشگاه سمنان، ایران.
4 کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، واحد قم، دانشگاه آزاد اسلامی، ایران.
5 کارشناسی ارشد، روانشناسی بالینی، واحد علوم و تحقیقات شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، ایران.
doi
چکیده
هدف از این پژوهش، تعیین اثربخشی آموزش شفقت به خود بر انعطافپذیری شناختی، تابآوری و دشواری در تنظیم هیجان در مجروحان نیروهای مسلح جنگ تحمیلی و جامعه آماری پژوهش شامل مجروحان جنگ تحمیلی نیروهای مسلح، مراجعهکننده به بیمارستانهای نیروهای مسلح شهر تهران در شش ماهه دوم سال 1400 بود که با استفاده از روش نمونهگیری در دسترس، تعداد 30 نفر انتخاب و بهصورت تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه (هر گروه 15 نفر) گمارده شدند. برای جمعآوری اطلاعات، از پرسشنامههای انعطافپذیری شناختی (دنیس و وندروال، 2010)، پرسشنامه تابآوری (کونور و دیویسیون، 2003) و پرسشنامه دشواری در تنظیم هیجان (گراتز و روئمر، 2004) استفاده شده است. بر روی گروه آزمایش در 8 جلسه 90 دقیقهای، آموزش شفقت به خود اجرا شد. جهت تجزیه و تحلیل دادهها از آزمون تحلیل کوواریانس چندمتغیره استفاده شد. نتایج نشان داده است که مشاوره گروهی با رویکرد شفقت به خود، بر انعطافپذیری شناختی، تابآوری و دشواری در تنظیم هیجان مجروحان نیروهای مسلح جنگ تحمیلی مؤثر است (p<0/05).
