مقایسه جهتگیری مذهبی، تابآوری و انعطافپذیری روانشناختی براساس سطوح فراشناخت در همسران شهدای استان البرز
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری روانشناسی عمومی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
2 دانشیار، گروه آموزشی روانشناسی بالینی، دانشکده روانشناسی علوم تربیتی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.
3 نویسنده مسئول: دانشیار، گروه آموزشی روانشناسی بالینی، دانشکده روانشناسی وعلوم تربیتی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.
4 استادیار، گروه آموزشی روانشناسی و عملیات روانی، دانشکده و پژوهشکده فرهنگی و قدرت نرم، دانشگاه جامع امام حسین(ع)، تهران، ایران
doi
چکیده
مقدمه: تقویت ابعاد معنویت و جهتگیری مذهبی، از مهمترین معیارهای درونی در برابر مشکلات افراد است. تابآوری روانشناختی، رهیافتی است که با توجه به شرایط کلی محیط زندگی، میزان توانایی فرد در برابر بروز رخدادهای غیرمنتظره و آسیبرسان را نشان میدهد. انعطافپذیری موجب میشود فرد، هر زمان که برایش ضرورت داشته باشد، روش و سبک یادگیری خود را تغییر دهد. روش: جامعه آماری پژوهش حاضر همسران شهدای استان البرز است که در این پژوهش، 451 نفر در بازه سنی 20 تا 60 سال بهعنوان حجم نمونه انتخاب شدند. تجزیهوتحلیل دادهها با استفاده از نسخه 23 نرمافزارهای SPSS و AMOS صورت گرفت. برای تجزیهوتحلیل دادهها از آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون گامبهگام استفاده شد. نتایج: مطابق با تحلیل دادهها ازنظر میانگین جهتگیری مذهبی بیرونی (016/0P=، 23/4F=)، جهتگیری مذهبی درونی (001/0P =، 35/8F =)، تابآوری (001/0P=، 90/19F=) و انعطافپذیری روانشناختی (001/0P =، 69/109F =) بین همسران شهدا با سطوح مختلف فراشناخت، تفاوت معنیداری وجود دارد. نتیجهگیری: جهتگیری مذهبی در کنار فراشناخت و تحمل ابهام، میتواند پیشایندی (درصورت صلاحدید نویسنده، میتوان بهجای پیشایند از واژه نقطه شروع استفاده کرد. پیشایند واژه چندان همهگیری نیست) برای تابآوری باشد که تابآوری، به بهبود رشد پس از سانحه کمک میکند.