فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف: مطالعه رابطه بین طرح‌واره ناکارآمد با ابرازگری هیجانی و انعطاف‌پذیری شناختی، با نقش واسطه‌ای هوش هیجانی در شرایط قرنطینه خانگی ناشی از همه‌گیری کرونا، هدف این پژوهش بود. روش: به این منظور نمونه‌ای به حجم511 نفر از جامعه آماری دختران نوجوانان مدارس متوسطه دوم شهر تهران که در سال تحصیلی 1400-1399 مشغول به تحصیل بودند، انتخاب شدند. روش نمونه‌گیری، خوشه‌ای چندمرحله‌ای بود. ابزارهای پژوهش عبارت بودند از پرسش‌نامه‌های طرح‌واره‌های ناکارآمد (یانگ، 1998)، ابرازگری هیجانی، انعطاف‌پذیری شناختی و هوش هیجانی شرینگ. برای تعیین برازش مدل، از مدل‌سازی معادلات ساختاری استفاده شد. در ادامه، برازش مدل در سه سطح صورت گرفت: برازش مدل اندازه‌گیری، برازش مدل ساختاری و برازش کلی مدل. یافته‌ها: یافته‌های پژوهش با سطح معنی‌داری (5%) حاکی از آن بود که اندازه اثر مستقیم ابرازگری هیجانی بر طرح‌واره‌های ناکارآمد (329/0)، قوی؛ اندازه اثر ابرازگری هیجانی بر هوش هیجانی (194/0)، قوی؛ اندازه اثر مستقیم انعطاف‌پذیری شناختی بر طرح‌واره‌های ناکارآمد (107/0)، متوسط؛ اندازه اثر انعطاف‌پذیری شناختی بر هوش هیجانی (057/0)، متوسط و اندازه اثر هوش هیجانی بر طرح‌واره‌های ناکارآمد (105/0)، متوسط بود. هم‌‌چنین با توجه به اینکه مقادیر ارزش t برای رابطه میان متغیرهای ابرازگری هیجانی و طرح‌واره‌های ناکارآمد (765/11)، ابرازگری هیجانی و هوش هیجانی (181/10)، انعطاف‌پذیری شناختی و طرح‌واره‌های ناکارآمد (005/7)، انعطاف‌پذیری شناختی و هوش هیجانی (21/5) و هوش هیجانی و طرح‌واره‌های ناکارآمد (866/6)، بزرگتر از 96/1 بود نشان‌دهنده رابطه معنی‌دار بین این متغیرهاست. نتیجه‌گیری: مدل آزمون‌شده، مدلی مطلوب برای تبیین طرح‌واره‌های ناکارآمد در دختران نوجوان است.