بررسی جنایت تعقیب و آزار در پرتو وقایع اخیر بحرین
نویسندگان
1 نویسنده مسئول، استاد دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران
2 دانشجوی دکتری حقوق بین الملل دانشگاه تهران
doi
10.22066/cilamag.2011.17219چکیده
بحرین در فوریه و مارس 2011 شاهد حضور گسترده معترضانی بود که با تظاهرات خویش، خشم خود را نسبت به ساختار سیاسی و سیاستهای تبعیضآمیز دولت آلخلیفه اظهار کردند. این اعتراضات که غالب آنها از میان اکثریت شیعهمذهب بحرین برمیخیزد، سابقه دیرپایی در این کشور دارند و حداقل به دو دهه قبل بازمیگردند. با خروش موج ناآرامیها در کشورهای شمال آفریقا نظیر مصر و لیبی و تونس، جنبش مردم بحرین نیز جان تازهای گرفت و اینبار در مقیاسی وسیعتر و بهسرعت همه کشور و بهویژه پایتخت بحرین، شهر منامه، را در برگرفت. دولت بحرین که از اقلیت سنی مذهب است در پاسخ به این اعتراضات، به سرکوب گسترده معترضان و اعمال خشونت علیه آنها پرداخته است. بازداشتهای خودسرانه، شکنجه، محاکمات نظامی و قتل، از جمله اقداماتی هستند که نیروهای امنیتی بحرین در راستای این سیاست سرکوب مرتکب شدهاند. برخی از این بدرفتاریها همچنان در این کشور در حال وقوع هستند. این نوشتار ضمن ارائه تعریف «جنایت تعقیب و آزار» در حقوق بینالملل کیفری، درصدد اثبات این فرضیه است که با توجه به گزارشهای ارگانهای خبری و نهادهای حقوق بشری، رویدادهای بحرین میتوانند آستانه وقوع این جنایت به عنوان یکی از مصادیق جنایت علیه بشریت را فراهم کنند.
