مدل ارتباط بین اضطراب، استرس و افسردگی با ادراک درد با نقش واسطهای تابآوری در بیماران مبتلا به درد مزمن یکی از بیمارستانهای نظامی
نویسندگان
1 پژوهشگاه علوم انتظامی و مطالعات اجتماعی ناجا،تهران ، ایران.
2 کارشناسی ارشد روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران
3 نویسنده مسئول: 1.مرکز تحقیقات علوم شناختی و رفتاری درپلیس،معاونت بهداشت. امداد و درمان ،فرماندهی انتظامی،تهران ،ایران 2.پژوهشگاه علوم انتظامی و مطالعات اجتماعی ناجا،تهران ، ایران.
4 گروه روانشاسی ،دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی ،دانشگاه شهید مدنی اذربایجان ،تبریز،ایران.
doi
چکیده
درد مزمن، وضعیتی شایع و ناتوانکننده است که در جهت فهم، تشخیص و درمان آن تلاش چندانی صورت نگرفته است. هدف پژوهش حاضر، ارائه مدل ارتباط بین اضطراب، استرس و افسردگی با ادراک درد با نقش واسطهای تابآوری در بیماران مبتلا به درد مزمن است. روش تحقیق همبستگی از نوع تحلیل مسیر بود. جامعه این پژوهش را کلیه بیماران مبتلا به درد مزمن بیمارستان الغدیر شهر تبریز در سال 1399 تشکیل دادند که از این جامعه 300 نفر بهروش نمونهگیری در دسترس و بهعنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند. در این پژوهش از پرسشنامه اضطراب، افسردگی و استرس لایبوند و لایبوند (1995)، مقیاس تابآوری کانر و دیویدسون (2003) و ﭘﺮﺳﺸﻨﺎﻣﻪ ﺗﺠﺪﻳﺪﻧﻈﺮﺷﺪﻩ ﺩﺭﺩ ﻣﻚ ﮔﻴﻞ ملزاک (1997) استفاده شد. دادههای گردآوریشده با استفاده از آزمون معادلات ساختاری مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافتههای حاصل از پژوهش نشان داد که بین اضطراب، افسردگی و استرس با تابآوری رابطه معکوس و با ادراک درد رابطه مثبت وجود دارد. بین تابآوری و ادراک درد رابطه معکوس وجود دارد. همچنین اضطراب، افسردگی و استرس با واسطهگری تابآوری بر ادراک درد نقش پیشبینیکنندگی دارد. نتیجه میگیریم که متغیرهای اضطراب، افسردگی و استرس هم بهصورت مستقیم بر ادراک درد تأثیر داشته و هم از طریق تقویت نقش واسطهای تابآوری میتوانند بر ادراک درد در بیماران مبتلا به درد مزمن بکاهند.
