حکمرانی و عملکرد کشاورزی
نویسندگان
1
2
doi
10.30490/rvt.2018.59185چکیده
هدف مطالعه حاضر عبارت است از تحلیل آماری ارتباط بین معرفهای حکمرانی و عملکرد بخش کشاورزی، و چگونگی تعاملات نهادی کشاورزان و دولت در هشت کشور ایران، هند، چین، کره جنوبی، ژاپن، انگلستان، ایتالیا و آلمان طی دوره 1996-2006 با تأکید بر تحلیل روند برخی از سیاستهای اقتصادی بخش کشاورزی ایران. بهطور کلی، بر اساس نتایج ضمنی پژوهش، بهرهگیری از نهادههای سنتی و نوین تولید در کشورهای دارای سطوح بالاتر معرفهای حکمرانی مطلوبتر است. در واقع، نتایج آماری بیانگر شکاف قابل توجه بین بهرهوری نیروی کار و عملکرد در هکتار کشورها با سطوح متفاوت نهادی است. تمرکز بر تحلیل روند سیاستهای بخش کشاورزی ایران نشان میدهد که ضعف نهادهای حکمرانی بهویژه پاسخگویی نهادهای مردمی، کیفیت مقررات و تنظیم روابط قانونی از عوامل مؤثر در عدم دستیابی کامل به بخش کشاورزی توسعهیافته و با کارآیی بالاست .
