چگونگی نمود نشانههای نگارشی در کتاب های درسی (مطالعۀ موردی: پایۀ یازدهم رشتۀ ادبیات و علوم انسانی)
نویسندگان
1 عضو هیئت علمی دانشگاه فرهنگیان تهران
2 دبیر آموزش و پرورش
doi
10.48310/edup.2025.16065.1412چکیده
نشانههای نگارشی در نوشتار خلأ عدم حضور گوینده و نویسنده را در یک مکان و زمان مشخص پر میکنند و کتب درسی از جمله متونی هستند که در آنها استفاده از نشانههای نگارشی بسیار ضرروی است و باتوجه به تنوع محتوایی کتابها، چگونگی کاربرد و نیز فراوانی گونههای نشانههای نگارشی در آنها به عنوان یک مسئلۀ مهم مطرح میشود؛ بنابراین در این پژوهش که با روش تحلیلی- آماری و برپایۀ مطالعۀ موردی است، کوشش شده است با بررسی کتابهای درسی پایۀ یازدهم علوم انسانی، نمود گونههای نشانههای نگارشی و فراوانی آنها در این کتابها واکاوی شود. یافتههای پژوهش نشان میدهد سیزدهگونه علائم نگارشی در این کتابها به شکل متفاوت استفاده شده است که در این بین نشانۀ ویرگول و ستاره به ترتیب بیشترین فراوانی را داشتهاند؛ همچنین کتاب دینوزندگی و کتابهای فلسفه و روانشناسی به ترتیب بیشترین و کمترین میزان تنوع و کتابهای دینوزندگی و نگارش به ترتیب بیشترین و کمترین میزان نمود نشانهها را در خود داشتهاند؛ در نهایت اینکه نشانههای نگارشی در همه این کتابها به شکل درست و بجا کاربرد نداشتهاند.