اثربخشی درمان خاطرهپردازی انسجامی بر فرانگرانی و عدم تحمل بلاتکلیفی رزمندگان جنگ تحمیلی
نویسندگان
1 استادیار، گروه روانشناسی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران
doi
چکیده
پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی درمان خاطرهپردازی انسجامی بر فرانگرانی و عدمتحمل بلاتکلیفی رزمندگان با حداقل 30 ماه سابقه جبهه در استان مازندران انجام شده است. روش پژوهش حاضر از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیشآزمون ـ پسآزمون همراه با گروه کنترل میباشد. جامعة آماری در این پژوهش کلیه رزمندگان استان مازندران با حداقل 30 ماه سابقهی حضور در 8 سال دفاع مقدس هستند. انتخاب نمونهها ابتدا از طریق روش نمونهگیری از نوع غیرتصادفی در دسترس انجام شده است. سپس در ادامهی کار برای تقسیم نمونهها در گروههای مختلف از نمونهگیری تصادفی ساده استفاده کردیم. بدینصورت که ابتدا 24 رزمنده بهصورت غیرتصادفی در دسترس انتخاب و سپس بهصورت تصادفی ساده در دو گروه 12 نفری آزمایش و کنترل قرار گرفتند. مداخله بهصورت هفتگی در 9 جلسهی 90 دقیقه ای با موضوعات خاص هر جلسه برگزار شد. برای تجزیه و تحلیل نتایج از روش آمار توصیفی (میانگین و انحراف استاندارد) و آمار استنباطی (کوواریانس و آزمون تی با نمونههای مستقل) استفاده شده است. یافتههای پژوهش نشان داد که در هر دو متغیر، تفاوت بین دو گروه معنادار بوده و درمان خاطرهپردازی انسجامی بهطور معناداری منجر به کاهش فرانگرانی و عدمتحمل بلاتکلیفی رزمندگان مورد نظر شده است. نتایج این تحقیق نشان میدهد مداخلههای خاص خاطرهپردازی میتواند مؤثر باشد و بهعنوان درمان کمکی در کنار درمانهای دیگر استفاده شود.