طراحی الگوی خلاقیت دانش‌آموزان بر مبنای احساس تعلق به مدرسه با نقش میانجی تاب‌آوری در مدارس پنج شهرک نظامی شهر تهران

نویسندگان

1 دانشیار،گروه روانشناسی بالینی، دانشکده روانشناسی، واحد گرمسار، دانشگاه آزاد اسلامی،گرمسار، ایران.

2 دانشجوی دکتری،گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی، واحد گرمسار، دانشگاه آزاد اسلامی،گرمسار، ایران.

3 استادیار،گروه روانشناسی بالینی، دانشکده روانشناسی، واحد گرمسار، دانشگاه آزاد اسلامی،گرمسار، ایران.

doi
چکیده

خلاقیت و نوآوری لازمه توسعه، پیشرفت و تعالی افراد و جامعه است که مدرسه می‌تواند یکی از مناسب‌ترین محل‌های شناسایی و از عوامل ارتقاءدهنده آن باشد. هدف این پژوهش طراحی الگوی خلاقیت دانش‌آموزان بر مبنای احساس تعلق به مدرسه با واسطه‌گری تاب‌آوری بود. این پژوهش همبستگی از نوع معادلات ساختاری بود. جامعه آماری این پژوهش شامل 420 نفر از دانش‌آموزان کلاس‌بندی‌شده در پنج شهرک نظامی شهر تهران بود که در سال تحصیلی 99-98 مشغول به تحصیل بودند. تعداد 205 نفر از این جامعه از طریق جدول کرجسی و مورگان با روش نمونه‌گیری تصادفی خوشه‌ای چند مرحله ای انتخاب شدند. برای ارزیابی دانش‌آموزان از پرسش‌نامه‌های خلاقیت عابدی (1372)، احساس تعلق به مدرسه (بری، بتی و وات، 2004) و تاب‌آوری کانر و دیویدسون (2003) استفاده شد. برای تحلیل داده‌ها از روش مدل‌یابی معادلات ساختاری به کمک نرم افزار لیزرل[1] استفاده گردید. براساس خروجی نرم‌افزار لیزرل، X2/df، RMSEA و CFI به‌ترتیب 98/1، 052/0 و 92/0 بودند که بیانگر برازش خوب الگوی مطالعه بود. در این الگو مسیر احساس تعلق به مدرسه به خلاقیت، مسیر احساس تعلق به مدرسه به تاب‌آوری، مسیر تاب‌آوری به خلاقیت و هم‌چنین مسیر احساس تعلق به مدرسه به خلاقیت با نقش میانجی تاب‌آوری معنی‌دار بود. براساس یافته‌های پژوهش احساس تعلق به مدرسه منجر به خلاقیت دانش‌آموزان می‌شود و هم‌چنین احساس تعلق به مدرسه منجر به تاب‌آوری در دانش‌آموزان می‌شود، به‌علاوه تاب‌آوری منجر به خلاقیت دانش‌آموزان می‌شود و در نهایت احساس تعلق به مدرسه با نقش میانجی تاب‌آوری منجر به خلاقیت می‌شود. [1]. lisrel