فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف از انجام پژوهش حاضر، شناسایی رابطه بین مدیریت زمان با تحلیل رفتگی شغلی دبیران تربیت‌بدنی مدارس استثنایی استان اردبیل بود. پژوهش از نوع کاربردی بود و بر اساس روش توصیفی ـ همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه­ی دبیران تربیت‌بدنی مدارس استثنایی شهر اردبیل که شامل 75 نفر بود که با توجه ‌به تعداد کم این دبیران، تمامی جامعه آماری به‌عنوان حجم نمونه و به روش نمونه­گیری همه شماری، در نظر گرفته شدند. ابزار گردآوری داده‌ها، پرسش‌نامه‌های استاندارد مدیریت زمان بووی و هد (Bovey& head, 2001) و پرسشنامه تحلیل رفتگی مسلش و جسکون (Moslesh, 1986&Jackson) بود. میزان پایایی به ترتیب برای پرسشنامه­های مدیریت زمان و تحلیل رفتگی شغلی 86/0 و 87/0 به دست آمد که نشان از پایایی سؤالات پرسشنامه است. جهت تجزیه‌وتحلیل یافته­ها از نرم‌افزار SPSS استفاده شد. نتایج پژوهش حاکی از آن است که بین مدیریت زمان و تحلیل رفتگی رابطه معناداری وجود دارد. بین برنامه­ریزی با خستگی عاطفی، کاهش عملکرد فردی و زوال شخصیت رابطه مستقیم وجود دارد. بین سازماندهی با خستگی عاطفی، کاهش عملکرد فردی و زوال شخصیت رابطه مستقیم وجود دارد. بین رهبری با خستگی عاطفی، کاهش عملکرد فردی و زوال شخصیت رابطه معناداری وجود دارد. با توجه بـه یافته به‌دست‌آمده می‌توان نتیجه گرفت که معلمانی که بامهارت های اثربخش و ویژه مدیریت بر زمان خود آشنا هستند، چون می‌توانند از زمان خود به نحو احسن استفاده کنند و کمبود آن را جبران کنند، کمتر دچار استرس و به‌تبع آن کمتر دچار تحلیل رفتگی شغلی می‌شوند.