نقش و اهمیت نهاد آموزش و پرورش در فرایند سیاستگذاریها و توسعه انسان محور با نگاهی موردی به ایران
نویسندگان
1 دانشیار گروه علوم سیاسی، دانشکده حقوق، الهیات و علوم سیاسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران. ایران.
2 دانشجوی دکتری تخصصی سیاستگذاری عمومی، گروه علوم سیاسی، دانشکده حقوق، الهیات و علوم سیاسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
3 دانشیار جامعه شناسی، پژوهشکده مطالعات اجتماعی، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی ، تهران، ایران
doi
چکیده
توسعه پایدار، به شدت متکی بر سیاستگذاریهای کلان در عرصه نهاد آموزش و پرورش است. این نهاد با تأمین سرمایه انسانی و اجتماعی موثر، نقشی بسیار حیاتی در رشد اقتصادی و تحقق توسعه پایدار و انسانمحور ایفا میکند. موضوعی که در این مقاله سعی شده با بهرهگیری از رهیافت نهادگرایی و نظریه سرمایه انسانی، به تبیین تاثیر نهاد آن بر توسعه با نگاه موردی به چند تجربه موفق جهانی و در نهایت ایران پرداخته شود. به عبارت دیگر، نهاد آموزش به عنوان منبع اصلی خلق و توسعه سرمایه انسانی در چارچوب نظری نهادگرایی در فرایند تاثیر نقش نهاد آموزش در توسعه پایدار مورد بررسی قرار گرفته است. از سویی دیگر، با توجه به اینکه انسان در ادبیات جدید نظریههای مربوط به توسعه پایدار در کانون توجه قرار گرفته است، چنین انسانی میبایست در فرایند توسعه و سیاستگذاریهای آموزشی پرورش یابد. بنابراین، این مقاله قصد دارد تا درک بهتری از نقش آموزش و پرورش در توسعه پایدار و انسانمحور و سیاستگذاری های کلان همسو با این رویکرد ارائه کند. نتایج این تحقیق میتواند به سیاستگذاران و تصمیمگیران ارشد کمک کند تا سیاستها و برنامههای خود را براساس دانش و تجربیات بهدست آمده بهبود بخشند و همچنین به نهادهای آموزشی و پرورشی کمک کند تا استراتژیها و برنامههایشان را برای تحقق اهداف توسعه پایدار و انسانی توسعه دهند.