پیش‌بینی سازگاری اجتماعی، هیجانی و تحصیلی دانش‌آموزان مدارس شاهد براساس بلوغ عاطفی و تحمل پریشانی

نویسندگان

1 دکتری تخصصی روانشناسی سلامت، استادیار، گروه روان‌شناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران

2 کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، گروه روان‌شناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی همدان، همدان، ایران

3 دانشجوی دکترای روانشناسی خانواده و سلامت جنسی، گروه خانواده و سلامت جنسی، دانشکده روانشناسی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران

4 کارشناسی ارشد، گروه روانشناسی شخصیت، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران

5 کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران

doi
چکیده

مقدمه: عدم سازگاری، یکی از مشکلات شایع بین نوجوانان است. پژوهش حاضر با هدف بررسی پیش‌بینی سازگاری اجتماعی، هیجانی و تحصیلی براساس بلوغ عاطفی و تحمل پریشانی در نوجوانان انجام شد. روش پژوهش توصیفی- همبستگی است.روش: جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانش‌آموزان دبیرستان‌های شاهد دوره اول و دوم شهر تهران در سال 1398 بودند که تعداد 198 دانش‌آموز (112 پسر، 86 دختر) به روش نمونه‌گیری دردسترس انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده‌ها شامل سیاهه سازگاری سینها و سینگ (AISS)، مقیاس بلوغ عاطفی (EMS) و پرسشنامه تحمل پریشانی (DTS) بود. از آزمون همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون گام‌به‌گام برای تحلیل داده‌ها استفاده شد.نتایج: نتایج پژوهش نشان داد که بلوغ عاطفی و تحمل پریشانی با سازگاری اجتماعی، هیجانی و تحصیلی نوجوانان همبستگی مثبت معنی‌دار دارد (05/0>p). نتایج تحلیل رگرسیون گام‌به‌گام نیز حاکی از این بود که در گام اول، بلوغ عاطفی 15 درصد از واریانس سازگاری اجتماعی، هیجانی و تحصیلی نوجوانان را تبیین کرد. در گام دوم، با افزودن تحمل پریشانی به معادله رگرسیون، واریانس تبیین‌شده به 18 درصد افزایش یافت. بنابراین هر دو متغیر بلوغ عاطفی و تحمل پریشانی، قادر به پیش‌بینی سازگاری اجتماعی، هیجانی و تحصیلی نوجوانان بودند.بحث: طبق یافته‌های حاصل، سازگاری اجتماعی، هیجانی و تحصیلی در دانش‌آموزان ازطریق بلوغ عاطفی و تحمل پریشانی قابل پیش‌بینی است. ازاین‌رو لازم است در زمینه سازگاری اجتماعی، هیجانی و تحصیلی نوجوانان به بلوغ عاطفی و تحمل پریشانی آنها و تقویت این متغیرها توجه شود و مداخلات روان‌شناختی به سمت ارتقای بلوغ عاطفی و تحمل پریشانی سوق داده شود.