کاربرد روش­ هکمن دومرحله­ای در برآورد ارزش تفریحی روستای اشتبین

doi
10.30490/rvt.2018.59212
چکیده

  در حال حاضر، گردشگری و اقتصاد گردشگری در حال تبدیل شدن به یکی از ارکان اصلی اقتصاد تجاری جهان است، به­گونه­ای که از آن به­مثابه عامل شتاب­دهنده بازسازی و توسعه اقتصادی و اجتماعی در نواحی روستایی نیز یاد می‌شود. ارزش­گذاری مناطق گردشگری روستایی و کارکردهای زیست­محیطی برای تصحیح تصمیمات اقتصادی که اغلب بر اساس آنها، منابع زیست­محیطی و مناطق گردشگری به­منزله کالا و خدمات رایگان قلمداد می‌شوند، گامی درخور اهمیت به‌شمار می­رود. هدف پژوهش حاضر تفکیک عوامل مؤثر بر تمایل به پرداخت گردشگران و عوامل مؤثر بر میزان تمایل به پرداخت آنها برای بازدید از روستای اشتبین و همچنین، برآورد ارزش تفریحی سالانه این روستا با استفاده از روش‌ هکمن دومرحله­ای است. نتایج پژوهش نشان می‌دهد که متغیرهای درآمد، میزان تحصیلات، تعداد اعضای خانواده، سن، سابقه سفر به روستا، و جنسیت بر تمایل به پرداخت بازدیدکنندگان، و متغیرهای درآمد، تعداد اعضای خانواده، میزان تحصیلات، و میزان رضایت گردشگران بر میزان تمایل به پرداخت بازدیدکنندگان مؤثرند. میانگین تمایل به پرداخت گردشگران و ارزش تفریحی سالانه این روستا در 1387، به­ترتیب، 6884 و 826080000 ریال برآورد شد.   .