مسئولیت بینالمللی افراد و دولتها در پرتو ضابطه کنترل
نویسندگان
1 دانشجوی دوره دکتری حقوق بینالملل دانشگاه علامه طباطبایی
doi
10.22066/cilamag.2009.17373چکیده
بررسی آرا دیوان بینالمللی دادگستری در قضایای نیکاراگوئه و بوسنی از یکسو و نیز رأی شعبه تجدیدنظر دیوان بینالمللی کیفری برای یوگسلاوی سابق در پرونده تادیچ از سویی دیگر، هر خوانندهای را با این واقعیت در عرصه حقوق بینالملل مواجه میسازد که میان محاکم بینالمللی در تعیین معیار و ضابطه کنترل، اختلاف عمیقی وجود دارد. این ضابطه البته از دو جنبه مورد توجه این محاکم قرار گرفته است. دیوان بینالمللی کیفری برای یوگسلاوی سابق با کاربرد ضابطه کنترل کلی، میکوشد تا با انتساب اعمال گروههای غیردولتی به دولتها، مخاصمه مسلحانه مورد مطالعه را مخاصمهای بینالمللی در نظر گیرد تا بتواند مرتکبان نقض حقوق بشردوستانه را با دست فراختری محاکمه و مجازات کند، درحالیکه دیوان بینالمللی دادگستری با توجه به صلاحیت خود در تلاش است تا با قرائت محدودتر، معیار کنترل مؤثر را بههنگام رسیدگی به انتساب اعمال گروههای غیردولتی به دولتها در حوزه مسئولیت بینالمللی دولت، مدنظر داشته باشد. این مقاله درصدد است به بررسی این آراء، اختلافات و آثار ناشی از آنها بپردازد.
