جداسازی و شناسایی فلور قارچی کشمشهای عمده خراسان رضوی بر پایه ویژگیهای مورفولوژیکی و مولکولی
نویسندگان
1 گروه علوم و صنایع غذایی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
2 گروه علوم و صنایع غذایی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
3 دانشگاه فردوسی مشهد
4 پژوهشکده علوم و فناوری مواد غذایی
5 موسسه پژوهشی علوم و صنایع غذایی
6 دانشگاه فردوسی مشهد
7 پارک علم و فناوری
doi
10.22067/ifstrj.v11i1.43948چکیده
کشمش میوه خشکشده انگور است که بهصورت خام یا بهعنوان یکی از اجزای تشکیلدهنده مواد غذایی در محصولاتی نظیر فرآوردههای پخت استفاده میشود. ایران یکی از صادرکنندگان اصلی کشمش در سالهای اخیر محسوب میشود و کشمش ایران به کشورهای مختلفی صادر میگردد؛ ازاینرو اطمینان از کیفیت میکروبی و ایمنی این محصول از اهمیت زیادی برخوردار است. هدف از تحقیق حاضر بررسی فلور قارچی ارقام عمده کشمش در خراسان رضوی (پلویی، پیکامی و تیفی) است. بهمنظور جداسازی و شمارش فلور قارچی از چهار محیط کشت YGC، PDA، CA و DG18 استفاده گردید. نتایج آماری نشان داد که آلودگی قارچی نمونههای کشمش تیفی بیش از دیگر نمونهها بود. همچنین روش خشک کردن تأثیر معنیداری در میزان آلودگی قارچی نداشت. پس از خالصسازی ایزولههای جداشده، شناسایی اولیه جدایههای حاصل بهروش ماکروسکوپی و میکروسکوپی انجام شد. براساس نتایج بهدست آمده جنسهای آسپرژیلوس، پنیسیلیوم بهترتیب فراوانترین قارچهای جداشده از نمونههای کشمش بودند. بهمنظور شناسایی جدایهها در حد گونه، قطعه bp 600 از ناحیه Internal transcribed spacer 5.8 SrRNA کپکها بهروش واکنش زنجیرهای پلیمراز تکثیر شده و پساز تعیین توالی در بانک اطلاعاتی NCBI موردمقایسه و شناسایی قرار گرفت. براساس نتایج بهدست آمده نمونههای کشمش حاوی گونههای مختلفی از جنسهای آسپرژیلوس، پنیسیلیوم، رایزوموکور، موکور، آلترناریا و کلادوسپوریوم بود که در این میان آسپرژیلوس نیجر نیز بیشترین درصد فراوانی را به خود اختصاص داد.