تاثیر روش آموزش معکوس برخط بر خودراهبری و تابآوری تحصیلی در ایام همهگیری کووید 19
نویسندگان
1 استادیار دانشگاه فرهنگیان
doi
چکیده
آموزش معکوس با بهکارگیری فنآوریهای نوین و از طریق تغییر تدریجی پارادایم معلم محوری به دانشآموز محوری، اهمیت نقش فراگیران در پذیرش مسئولیت یادگیری خود و توانایی سازگاری مثبت و موفقیتآمیز با شرایط ناگوار را دو چندان کرده است. هدف از این پژوهش، بررسی تاثیر آموزش معکوس برخط بر خودراهبری و تابآوری تحصیلی در طول همهگیری COVID-19 بود. جامعه آماری در این مطالعه شبه آزمایشی به شیوه قبل و بعد، شامل 90 نفر (سه کلاس) از دانشجویان ترم چهار دوره کارشناسی نیمسال اول سال تحصیلی 1401-1400 در درس زبان تخصصی بودند که با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس، 60 نفر (دو کلاس) به روش تصادفی ساده در گروههای آزمون و کنترل (هر گروه 30 نفر) بهعنوان نمونه تحقیق تخصیص یافتند. ابزارهای مورد استفاده عبارت بودند از مقیاس استاندارد خودراهبری تحصیلی فیشر و همکاران (2001) و تابآوری تحصیلی ساموئلز و وو (2009) که بهعنوان پیش آزمون و پس آزمون استفاده شد. پس از تایید روایی صوری و محتوایی ابزارها توسط اساتید حوزه علوم تربیتی، نتایج حاصل از اعتبارسنجی بهشیوه همسانی درونی پرسشنامهها براساس آلفای کرونباخ، بهترتیب 74./. و 89./. بدست آمد که نشان از پایایی مطلوب پرسشنامهها داشت. برای تحلیل دادههای آماری، از تحلیل کوواریانس چند متغیره و نرم افزار SPSS نسخه 24 استفاده شد. نتایج تحقیق نشان داد که آموزش معکوس برخط، تاثیر مثبت و معناداری بر خودراهبری و تابآوری تحصیلی دانشجویان در طول همهگیری COVID-19 در درس زبان تخصصی داشته است؛ بدین معنا که آموزش معکوس برخط، سبب افزایش خودراهبری و تابآوری تحصیلی دانشجویان میگردد.