فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: این پژوهش با هدف تعیین برازش مدل ساختاری رابطه علائم جسمانی با متغیرهای سازمانی تنش‌زا با میانجی‌گری ویژگی‌های شخصیتی در گروه افسران پلیس صورت گرفته است. روش: جامعه آماری پژوهش کلیه افسران پلیس مرد (غیرکارمند) شهر تهران با حداقل سه سال سابقه خدمتی در سال 1398 بودند که تعداد 300 نفر به روش نمونه‌گیری خوشه‌ای انتخاب شدند. ابزارهای مورد استفاده پرسشنامه غربال‌گری برای علائم جسمانی، فرم کوتاه مقیاس استرس پلیس ایران، فرم کوتاه پرسشنامه شخصیتی نئو و مصاحبه ساختاریافته بالینی برای ارزیابی اختلال­های DSM-5 (SCID-5) بودند که از اعتبار و پایایی مناسبی برخوردارند. داده‌های حاصل با استفاده از روش معادلات ساختاری مورد  تجزیه‌وتحلیل قرار گرفته‌اند.نتایج: نتایج حاصل از مدل‌یابی معادلات ساختاری، نقش میانجی‌گری ویژگی‌های شخصیتی  را در رابطه بین متغیرهای سازمانی تنش‌زا و علائم جسمانی تأیید کردند و ویژگی‌های شخصیتی برون‌گرایی، وظیفه‌شناسی و توافق‌پذیری در رابطه بین شخصیت و علائم جسمانی تأثیرگذار است. همچنین رابطه بین ویژگی‌های شخصیتی روان‌رنجوری، توافق‌پذیری، وظیفه‌شناسی و گشودگی در برابر تجربه با متغیرهای سازمانی تنش‌زا و همچنین رابطه بین ویژگی‌های شخصیتی روان‌رنجوری و گشودگی نسبت به تجربه با علائم جسمی معنی‌دار نبود. متغیرهای سازمانی غیرمأموریتی بیشترین تأثیر را بر علائم جسمانی دارا بودند.بحث: اگر افسران پلیس دارای ویژگی‌های شخصیتی برون‌گرایی، وظیفه‌شناسی و توافق‌پذیری بالا و روان‌رنجوری پایین باشند، در برابر رویدادهای زندگی پاسخ‌های خود را متناسب با موقعیت تنش‌زا تطبیق می‌دهند و ازطریق‌آن، هیجان‌های ناشی از متغیرهای سازمانی تنش‌زا را به‌منظور ارائه پاسخ‌های متناسب با مطالبات محیطی و کنترل تنش‌ها و استرس‌ها تنظیم کرده و موجب سازش‌یافتگی روان‌شناختی با نیازها، تنش‌ها و الزامات زندگی می‌شوند