مقایسه خودکنترلی رفتاری در نیمرخهای مختلف امیدواری دانشآموزان دوره متوسطه شاهد؛ تحلیل فردمحور
نویسندگان
1 گروه علوم تربیتی ،دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، ایران
2 گروه علوم تربیتی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان،ایران
doi
چکیده
مقدمه: در جریان یادگیری، متغیرهای زیادی مثل انگیزش، عزتنفس و سبکهای یادگیری میتوانند بر یادگیری تأثیر بگذارند. دراینمیان، شواهد پژوهشی نشان داده که امیدواری یکی از عوامل مهم در بهبود عملکرد دانشآموزان است. پژوهش حاضر با هدف تعیین نیمرخ انگیزش دانشآموزان دوره متوسطه با استفاده از رویکرد فردمحور و مقایسه خودکنترلی رفتاری باتوجهبه این نیمرخها انجام گرفته است.روش: این پژوهش یک مطالعه توصیفی- علی مقایسهای است. تعداد 204 نفر از دانشآموزان دبیرستان شاهد ناحیه 3 تبریز که در سال 97-96 مشغول به تحصیل بودند، مقیاسهای خودکنترلی تانجی و امیدواری اشنایدر را تکمیل نمودند. برای تحلیل از نرمافزار SPSS از روش تحلیل خوشهای و تحلیل واریانس یکراهه بهره گرفته شد.نتایج: براساس نتایج حاصل از تجزیه خوشهای، سه خوشه انگیزشی برای دانشآموزان بهدست آمد: 2/38 در خوشه کمیت پایین، 7/38 درصد در خوشه کمیت متوسط، 25 درصد در خوشه کمیت بالا قرار گرفتند. خودکنترلی رفتاری خوشه کمیت پایین، کمتر از سایر خوشهها بود(p <0/001).بحث: یافتههای بهدستآمده میتواند به مسئولین حوزه آموزش کمک نماید تا با طراحی برنامههای مداخلهای تربیتی در ارتقا و یا حفظ امیدواری دانشآموزان دوره متوسطه، در طول سالهای تحصیلی اقدامات مؤثری انجام دهند.