رابطه افکار خودآیند مثبت، احساس کفایت اجتماعی و درک از تصمیمگیری بالینی با شادزیستی در پرستاران بیمارستانهای نظامی استان خوزستان
نویسندگان
1 گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اهواز، اهواز، ایران
2 گروه روانشناسی بالینی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اهواز، اهواز، ایران
3 دانشگاه آزاد اسلامی واحد اهواز، اهواز، ایران
doi
چکیده
مقدمه: شادزیستی پرستاران مؤلفهای مهم در سلامت روان آنان میباشد و در مراقبت مؤثر از بیماران ضروری است. پژوهش حاضر، با هدف تعیین رابطه افکار خودآیند مثبت، احساس کفایت اجتماعی و درک از تصمیمگیری بالینی با شادزیستی در پرستاران بیمارستانهای نظامی استان خوزستان بود.روش: جامعه پژوهش حاضر شامل کلیه پرستاران بیمارستان نظامی استان خوزستان بود. از این تعداد 200 نفر با استفاده از روش نمونهگیری دردسترس انتخاب شدند. روش این پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. برای جمعآوری دادهها از پرسشنامههای افکار خودآیند مثبت اینگرام و ویسنیکی (1988)، احساس کفایت اجتماعی فیلنر (1990) و درک از تصمیمگیری بالینی صالحی و همکاران (2005) و شادزیستی آرجیل و لو (1989) استفاده شد. تجزیهوتحلیل دادهها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه صورت گرفت.نتایج: یافتهها نشان داد که بین افکار خودآیند مثبت، احساس کفایت اجتماعی و درک از تصمیمگیری بالینی با شادزیستی در پرستاران رابطه مثبت معنیدار وجود دارد. همچنین نتایج رگرسیون نشان داد که از بین متغیرهای پیشبین متغیرهای افکار خودآیند مثبت و احساس کفایت اجتماعی بهترتیب پیشبینیکنندههای مناسبتری برای متغیر ملاک شادزیستی در پرستاران بیمارستان بود (0001/0>P).بحث: تحقیق حاضر نشان داد که ارتقای افکار خودآیند مثبت، احساس کفایت اجتماعی و درک از تصمیمگیری بالینی، باعث افزایش میزان احساس شادزیستی پرستاران بیمارستان میشود.