ساخت بندی و افتراق حوزۀ پولیتیک از پالیسی ؛ تایوان و سازوکارهای کنترل و مدیریت بحران پاندمیک بیماری کووید 19

نویسندگان

1 استادیار گروه علوم سیاسی دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه فردوسی مشهد.

doi
10.22054/qpss.2020.51918.2521
چکیده

تایوان دیرزمانی یکی از ببرهای توسعه یافتۀ شرق آسیا و مدل اقتصادی و سیاسی توسعه بوده است و امروزه نیز در جرگۀ کشورها- مناطق توسعه یافتۀ صنعتی، اقتصادی وسیاسی دنیا است. مبنا و هدف اصلی این پژوهش، تجزیه و تحلیل نقش دولت تایوان در مدیریت و کنترل بحران بیماری همه‌گیر کرونا یا کووید 19 است. تایوان از زمان شروع اپیدمی از جمله کشورهایی بوده که مدیریت موفقی در زمینۀ کنترل این بیماری داشته و تحسین بین‌المللی را بر انگیخته است. با وجود نزدیکی به سرزمین اصلی چین، تایوان با مدیریت مدبرانه و سیاستگذاری صحیح توانسته است بدون قرنطینۀ همگانی، بحران را بخوبی مدیریت کند. بر همین مبنا پرسش اساسی پژوهش این است که مهمترین عامل موفقیت تجربۀ تایوان در کنترل و مدیریت بیماری همه‌گیر کووید 19 چه بوده است؟ در پاسخ به پرسش پژوهش، مقاله بر مبنای روش واکاوی توصیفی بر این فرض تاکید می‌کند که حکمرانی دموکراتیک و شفاف سیاسی در تایوان از طریق جدایی حوزۀ سیاسی (پولیتیک) از حوزۀ سیاستگذاری تخصصی (پالیسی)، باعث کنترل و مدیریت بحران پاندمی کرونا بدون قرنطینۀ عمومی شده است.