بررسی تأثیر کووید-19 بر منازعات خاورمیانه: مطالعه موردی سوریه، یمن و عراق

نویسندگان

1 دانشیار روابط بین الملل دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه علامه طباطبایی تهران

2 دانش آموخته دکتری روابط بین الملل دانشگاه علامه طباطبایی

doi
10.22054/qpss.2020.54114.2606
چکیده

پرسش اصلی مطرح شده این است که چرا همزمان با شیوع کووید – 19 در خاورمیانه، منازعات و درگیری‌های نظامی از تداوم و شدت بیشتری برخوردار شده است؟ فرضیه تحقیق این است که شیوع کووید -19 و درگیری دولت‌های منطقه با ویروس کرونا و تلاش برای مهار و مقابله با آن، منجر به ایجاد اختلال در عملکردشان و یک خلا امنیتی شده است، به‌گونه‌ای که گروه‌های درگیر، مصمم شدند تا از این فرصت استفاده کرده و در صدد پر کردن این خلا امنیتی به نفع خود برآیند. نتیجه پژوهش این است که ادراک تهدید دولت‌ها از امنیت و نوع تهدیدات در خاورمیانه، همچنان مبتنی بر تهدیدات نظامی بوده و گسترش ویروس کرونا منجر به تغییری در این برداشت نشده است. از این‌رو، برداشت تهدید مشترکی از کووید-19 که نیازمند همکاری و تشریک مساعی دولت‌ها و طرف‌های درگیر برای مهار و مقابله با آن است؛ در خاورمیانه وجود ندارد. شیوه گردآوری مطالب و داده‌ها در این تحقیق مبتنی بر شیوه کتابخانه‌ای و اسنادی و نیز روش تحقیق بر مبنای روش تحقیقی توصیفی تحلیلی است.