تأثیر بازیهای گروهی بر شادکامی مدرسهای دانشآموزان پسر پایۀ سوم
نویسندگان
1 دانشیار، گروه روشها و برنامهریزی آموزشی و درسی، دانشکدۀ روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران،
2 گروه روشها و برنامهریزی آموزشی و درسی، دانشکدۀ روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
3 گروه روشها و برنامهریزی آموزشی و درسی، دانشکدۀ روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
4 گروه روشها و برنامهریزی آموزشی و درسی، دانشکدۀ روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
doi
10.22059/japr.2025.379606.644980چکیده
هدف این تحقیق بررسی تأثیر فعالیتهای گروهی بر شادکامی مدرسهای دانشآموزان پسر پایۀ سوم بود. بدینمنظور از روش شبهتجربی و طرح پیشآزمون پسآزمون با گروه گواه استفاده شد. جامعۀ آماری مطالعه عبارت بود از دانشآموزان پسر منطقۀ دوراه شهرستان نورآباد استان لرستان که در سال تحصیلی 1400-1399 مشغول به تحصیل بودند. آزمودنیها نیز شامل 30 دانشآموز پسر پایۀ سوم ابتدایی بودند که به شیوۀ در دسترس انتخاب شدند و با انتساب تصادفی در دو گروه آزمایشی و گواه قرار گرفتند. گردآوری دادهها با پرسشنامۀ شادکامی مدرسهای صورت گرفت. تحلیل دادهها با استفاده از تحلیل کوواریانس تکمتغیری (آنکووا) و به کمک نرمافزار SPSS-23 انجام شد. یافتهها نشان داد گروهها قبل از اعمال متغیر مستقل، تقریباً همسان هستند، اما بعد از طی دورۀ آزمایش، بین نمراتشان تفاوت معنادار (0/05>p) دیده شد. با توجه به ملاک کوهن و اندازۀ اثر 0/932، اثربخشی بازیهای گروهی بر رشد شادکامی مدرسهای در حد بالایی قرار گرفت. براساس نتایج، بازیهای گروهی به بهبود شادکامی تحصیلی دانشآموزان کمک میکند. این تحقیق بر ظرفیت استفاده از بازیهای گروهی برای ارتقای زندگی تحصیلی و اجتماعی دانشآموزان تأکید دارد. با گنجاندن این فعالیتها در محیطهای آموزشی میتوان فضایی مثبت در مدارس ایجاد کرد که به پرورش تابآوری عاطفی و مهارتهای بینفردی کمک کند. درنهایت، این یافتهها نشان داد بازیهای گروهی نهتنها بهزیستی روانی و شادکامی را ارتقا میبخشند، بلکه پایهگذار یادگیری مادامالعمر و توسعۀ شخصی نیز هستند.