تأثیر تمرینات کارکردی بر عملکرد شناختی (حافظۀ کاری) و مؤلفه‌های سلامت روان مردان سالمند

نویسندگان

1 گروه رفتار حرکتی، دانشکدۀ علوم ورزشی، دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی، تهران، ایران.

2 دانشیار، گروه رفتار حرکتی، دانشکدۀ علوم ورزشی، دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی، تهران، ایران

3 گروه رفتار حرکتی، دانشکدۀ علوم ورزشی، دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی، تهران، ایران.

doi
10.22059/japr.2024.361911.644669
چکیده

تحقیق حاضر با هدف بررسی تأثیر یک دوره تمرین کارکردی بر عملکرد شناختی و سلامت روان مردان سالمند انجام شد. پژوهش به‌لحاظ هدف کاربردی و از نظر گردآوری داده‌ها نیمه‌آزمایشی بود. جامعۀ آماری شامل مردان بالای 60 سال در شهر تهران بود که از بین آن‌ها به‌صورت هدفمند و در دسترس، 30 نفر به‌عنوان نمونۀ نهایی انتخاب شدند و به شکل تصادفی در دو گروه تجربی (15 نفر) و کنترل (15 نفر) قرار گرفتند. برای ارزیابی نمونه‌ها از پرسشنامۀ آمادگی فعالیت بدنی (PARQ)، آزمون مختصر وضعیت روانی-شناختی (MMSE)، پرسشنامۀ سلامت عمومی (GHQ) و آزمون حافظۀ کاری (WMS) استفاده شد. در فرایند اجرای تحقیق، گروه تجربی به مدت شش هفته (سه جلسه در هفته) پروتکل تمرینی مربوطه را اجرا کردند. در پایان جلسات تمرین، از هردو گروه تجربی و کنترل پس‌آزمون اخذ شد. به‌منظور تحلیل داده‌ها از آمار توصیفی، آزمون t مستقل و وابسته با نرم‌افزار SPSS-23 استفاده شد. نتایج نشان داد تمرینات کارکردی تأثیر معنی‌داری بر عملکرد شناختی (001/0P=) و مؤلفه‌های سلامت روان (05/0>P) گروه تجربی دارد، اما در گروه کنترل تغییرات معنی‌دار نبود. همچنین نتایج آزمون t مستقل بیانگر تفاوت معنی‌داری بین میانگین نمرات سلامت عمومی روان گروه کنترل و تجربی پس از مداخلۀ تمرینی بود (05/0P<). با توجه به یافته‌ها، تمرینات کارکردی بر عملکرد شناختی و سلامت عمومی روان سالمندان تأثیر مثبتی دارد و به‌کارگیری این تمرینات در روند کار با سالمندان و مداخلات حرکتی آنان مهم و حائز اهمیت است.