سنجش و ارزیابی جامعه شناختی تاب آوری شهر ورامین در برابر مخاطرات ناشی از تغییرات اقلیمی
نویسندگان
1 دانشیار گروه جغرافیای طبیعی، دانشکدة جغرافیا، دانشگاه تهران
2 استادیار گروه جغرافیا، دانشکدة علوم انسانی، دانشگاه زنجان
3 دانشجوی دکتری آب و هواشناسی گروه جغرافیا، دانشکدة علوم انسانی، دانشگاه زنجان
doi
10.22059/jphgr.2021.281426.1007382چکیده
از آنجا که تابآوری به توانایی یک مجموعه برای بازگشت به شرایط طبیعی پس از وقوع بلا دلالت دارد، هدف از مطالعة حاضر سنجش و ارزیابی سطح تابآوری شهر ورامین در مواجهه با مخاطرات ناشی از تغییرات اقلیمی از دیدگاه شهروندان آن است. این مطالعة توصیفی- تحلیلی، با مشارکت 393 نفر از شهروندان ورامین در پاسخ به پرسشنامهای با آلفای کرونباخ 89/0، که بر اساس مؤلفههای چهارگانة محیطی، اقتصادی- اجتماعی، زیربنایی، و نهادی طراحی شده بود، انجام شده است. تحلیل آمار توصیفی و استنباطی هر یک از مؤلفهها و شاخصهای آنها در نرمافزار SPSS21 با استفاده از آزمون One Sample T-test محاسبه و با استفاده از آزمون فریدمن اولویتبندی شد. نتایج حاصل از سنجش میزان تابآوری شهر ورامین با تأکید بر مخاطرات ناشی از تغییرات اقلیمی نشان داد که میزان تابآوری از دیدگاه شهروندان 15/2 بوده که از متوسط مطلوب پایینتر است و بیانگر این است که شهروندان ورامین را در برابر مخاطرات ناشی از تغییرات اقلیمی آسیبپذیر میدانند. همچنین، از دیدگاه شهروندان، مؤلفههای اقتصادی- اجتماعی و زیربنایی میزان تابآوری بالاتری نسبت به مؤلفههای محیطی و نهادی دارند. بنا بر پیشنهادهای بهدستآمده از شهروندان، همکاری دولت، نهادهای محلی، و سازمانهای آموزشی برای آگاهیدادن به افزایش مشارکت شهروندی در کاهش و سازگاری با اثرهای تغییرات آبوهوایی و بهبود تابآوری شهری مؤثر است.