ارتباط بین توانمندیهای منش و شکستهای شناختی با خوشبینی شغلی: بررسی نقش میانجی افکار شغلی
نویسندگان
1 دانشیار، گروه مشاوره، دانشکدۀ علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه اردکان، اردکان، ایران.
2 گروه مشاوره، دانشکدۀ علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه اردکان، اردکان، ایران.
3 گروه مشاوره، دانشکدۀ علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه اردکان، اردکان، ایران.
doi
10.22059/japr.2025.358073.644601چکیده
پژوهش حاضر با هدف تعیین نقش میانجی افکار شغلی در ارتباط بین توانمندیهای منش و شکستهای شناختی با خوشبینی شغلی انجام گرفت. روش پژوهش همبستگی و مبتنی بر مدلیابی معادلات ساختاری بود. جامعۀ آماری شامل کلیۀ دانشجویان دانشگاههای شهر اصفهان (حدود 68500 نفر) در سال 1401 بود و از این بین 366 نفر (217 دختر و 149 پسر) به روش نمونهگیری دردسترس انتخاب شدند. دادهها با استفاده از پرسشنامههای توانمندیها و فضائل منش (VIA-IS)، شکستهای شناختی (CFQ)، خوشبینی شغلی (CFI) و افکار شغلی (CTI) جمعآوری و با استفاده از تحلیل همبستگی پیرسون و معادلات ساختاری در نرمافزارهای SPSS-26 و Amos-24 تحلیل شدند. یافتهها نشان داد توانمندیهای منش با خوشبینی شغلی، رابطۀ مثبت و معنیدار و با افکار شغلی رابطۀ منفی و معنیدار دارد، ولی شکستهای شناختی و افکار منفی شغلی با خوشبینی شغلی دارای رابطۀ منفی و معنیدار هستند. همچنین مطابق نتایج، افکار شغلی در ارتباط بین توانمندیهای منش و خوشبینی شغلی نقش میانجی معنیدار دارد. با توجه به اینکه مدیریت افکار یکی از توانمندیهای منش است و افکار شغلی نیز نقش میانجی در ارتباط بین متغیرها دارد، بهنظر میرسد هدایت جلسات مداخلهای توانمندیهای منش بهسمت مدیریت افکار شغلی میتواند بر خوشبینی شغلی دانشجویان تأثیر داشته باشد.