بازنمایی‎های سازه‏انگارانه منطقه‌گرایی‏ اوراسیایی در گفتمان اوراسیاگرایی روسیه

نویسندگان

1 دانش آموخته دکتری مطالعات منطقه ای دانشگاه تهران

doi
10.22054/qpss.2020.33637.2047
چکیده

منطقه‌گرایی اوراسیایی یک پدیده واحد از بازنمایی‏های سازه‏انگارانه متفاوتی در کلان‎گفتمان هویتی اوراسیاگرایی روسیه برخوردار بوده است. این بازنمایی‏ها، در کشاکش ارتباط ساختی دوسویه میان هویت و منافع روسیه تولید شده‎ است. با توجه به شدت و عمق مرزگذاری‎های هویتی با دگرهای داخلی و خارجی در میان روایت‎های مختلف گفتمان هویتی اوراسیاگرایی، شکل‏های متفاوتی پیدا کرده‎ است. برتری/ فروتری مستمر در جایگاه تعیین‎کنندگی روایت‏های مختلف اوراسیاگرایی، روسیه را به شکل بی‎وقفه‎ای درگیر فرایند سازوارسازی میان رفتار منطقه‎ای و نظام‎های معنایی کرده است. این موضوع، متناسب با ساخت- گسست یکسان‎انگاری یا دگرپنداری هویتی از منطقه‏گرایی اوراسیایی، اهمیت این فرایند و ترجیح‎های رفتاری نسبت به آن در سیاست خارجی روسیه را به ترتیب گرفتار چرخه‎های دوگانه فروگذاری/ تأکیدگذاری و همکاری‎جویی/ سلطه‎طلبی کرده است. مقاله پیش‎رو، در پاسخ به چرایی رخداد و تکرار این چرخه‎ها، با کاربست نظریه «منطقه‏گرایی سازه‏انگارانه انتقادی»، در پی ارزیابی راستی/ ناراستی این انگاره است که: بازنمایی‏های سازه‎انگارانه متفاوت از منطقه‏گرایی اوراسیایی در روایت‏های مختلف کلان‎گفتمان هویتی اوراسیاگرایی روسیه، موجب رفتارهای متفاوت در سیاست خارجی این کشور نسبت به منطقه‎گرایی اوراسیایی شده است.