فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

  در اثر برنامه‌ریزی­های نامطلوب و متمرکز گذشته، کیفیت توسعه و زیرساخت‌های آن در روند توسعه نواحی کشور مسائلی عمده را ایجاد کرده است. ابعاد گوناگون و پیچیدگی ساختاری این موضوع یکی از تنگناهای اساسی در عرضه مدل مناسب برای توزیع اعتبارات به­شمار می‌رود. گام نخست در حل مسائل ناشی از عدم تعادل­های منطقه­ای شناخت و سطح‌بندی مناطق از نظر برخورداری در زمینه­های گوناگون است. هدف این تحقیق سنجش میزان توسعه‌پذیری سکونتگاه‌های انسانی در شهرستان شهرکرد و در سطح دهستان‌هاست. در این پژوهش، از مدل‌های ارزیابی و روش‌های اسنادی ـ تحلیلی استفاده شده است. بر این مبنا، 37 شاخص مورد بررسی در قالب 7 شاخص آموزشی، بهداشت، تسهیلات عمومی، ارتباطات، گردشگری، اقتصادی، و داخلی، و در میان 11 دهستان، مورد مطالعه قرار گرفته و نتایج آن با بهره­گیری از مدل‌های سوات، ارزش مرکزیت و تحلیل خوشه‌ای ارزیابی شده است. بر اساس یافته­های تحقیق، برنامه‌ریزی جامع برای بازنمایی نقاط قوت، تقویت فرصت­ها، و مقابله با تهدیدها ضروری می­نماید؛ چرا که در میان دهستان‌ها، پراکنش سطوح توسعه نامتعادل بوده و تفاوت و پراکندگی شاخص­های آموزشی و بهداشتی بر این تفاوت­یابی سطوح توسعه بیشترین تأثیر را داشته است. راهکارهای این پژوهش می­تواند در بهینه­سازی وضع موجود و سامان­دهی سطوح توسعه در این شهرستان مؤثر باشد.