پیامدهای الحاق جمهوری اسلامی ایران به دیوان بینالمللی کیفری از بُعد جنایات مندرج در اساسنامه دیوان
نویسندگان
1 دکترای حقوق بینالملل و وکیل پایه یک دادگستری
doi
10.22066/cilamag.2006.17826چکیده
همسوسازی قوانین داخلی با مقررات مربوط به جنایات در اساسنامه دیوان بینالمللی کیفری (اساسنامه رم) از بعد آثار الحاق ایران به دیوان اهمیت زیادی دارد. در مورد جنایات جنگی با توجه به اینکه هنوز ایران به دو پروتکل الحاقی به کنوانسیونهای ژنو ملحق نشده؛ الحاق به دیوان صرفنظر از تعهدات بینالمللی فعلی ایران، متضمن قبول تعهدات اسناد مزبور است. در مورد جنایت نسلزدایی و مصادیق آن، با توجه به الحاق ایران به کنوانسیون منع نسل زدایی (قانون اجازة الحاق دولت ایران به قرارداد بینالمللی جلوگیری ازکشتارجمعی(ژنوسید) مصوب30/9/1334)، مشکلی در الحاق به دیوان برای کشور متصور نیست. درباره جنایات علیه بشریت دو گزینه موجود است که انتخاب هر یک خالی از مشکلات نیست؛ انتخاب گزینة «رعایت ضوابط اساسنامه دیوان» مطابق اهداف دیوان است، ولی به مصلحت کشور نیست. گزینه دوم «لحاظ معیارهای داخلی در قانون مجازات اسلامی» هرچند میتواند مشکلگشا باشد ولی با این انتخاب مشکل کلی اجرای برخی مجازاتهای داخلی در مورد مسئلة شکنجه همچنان باقی میماند.