نقش میانجی خودکارآمدی در رابطۀ بین فابینگ و رضایت از زندگی دانشجویان
نویسندگان
1 گروه مشاورۀ خانواده، دانشکدۀ روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.
2 گروه مشاورۀ خانواده، دانشکدۀ روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.
3 گروه سنجش و اندازهگیری، دانشکدۀ روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران.
4 استاد، گروه روشها و برنامههای درسی و آموزشی، دانشکدۀ روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
doi
10.22059/japr.2025.386824.645093چکیده
هدف پژوهش حاضر، بررسی نقش میانجی خودکارآمدی در رابطۀ بین فابینگ و رضایت از زندگی در بین دانشجویان بود. این پژوهش از نظر هدف بنیادی با کاربست روش توصیفی-همبستگی بود. جامعۀ مورد مطالعه شامل تمامی ۱۴۰۰۰ دانشجوی دانشگاه خوارزمی در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ بود که از بین آنها ۲۵۷ نفر (۱۵۳ زن و ۱۰۴ مرد) به روش نمونهگیری دردسترس انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامۀ عمومی فابینگ (GSP)، پرسشنامۀ خودکارآمدی (GSES) و پرسشنامۀ رضایت از زندگی (SWLS) بود. دادهها با استفاده از آزمون همبستگی پیرسون و شیوۀ مدلیابی معادلات ساختاری با کمک نرمافزار SPSS-27 و همچنین نرمافزار Amos Graphics-24 تحلیل شدند. یافتههای پژوهش حاکی از رابطۀ منفی و معنادار بین فابینگ و خودکارآمدی و همچنین بین فابینگ و رضایت از زندگی بود. بهعلاوه، بین خودکارآمدی و رضایت از زندگی رابطۀ مثبت و معناداری وجود داشت. در پژوهش حاضر رابطۀ غیرمستقیم فابینگ و رضایت از زندگی از طریق خودکارآمدی در سطح ۰۱/۰ معنادار بود. براساس نتایج، تمرکز بر افزایش آگاهی دانشجویان دربارۀ تأثیرات منفی و زیانبخش این پدیدۀ نوظهور و کوشش رواندرمانگران و مشاوران در این حیطه بسیار حائز اهمیت است.
