دانشگاه فرهنگیان به مثابة سازمانی یادگیرنده (ابعاد، مؤلفهها و راهکارها)
نویسندگان
1 دانشیار، مدیریت آموزشی، پژوهشگاه مطالعات آموزش و پرورش.
doi
چکیده
سازمانهای یادگیرنده بهطور مستمر در پی افزایش قابلیتهای خود در زمینة خلاقیت، نوآوری و تحول هستند که این امر، عمدتاً از راه آموزش و بهرهورساختن نیرویهای انسانی مناسب و بهسازی فرایندها میسر میشود. در این میان نقش و تأثیر دانشگاه فرهنگیان به عنوان یک سازمان یادگیرنده در تربیت معلمان کشور، از اهمیت والایی برخوردار است. در همین زمینه، پژوهش حاضر با هدف تبیین نقش و تأثیر دانشگاه فرهنگیان به عنوان یک سازمان یادگیرنده در تربیت معلمان کشور با تأکید بر ابعاد اصلی و مؤلفه های آن انجام شده است. این پژوهش از نظر داده کیفی و بر اساس هدف، از نوع پژوهشهای توسعهای و کاربردی است. جامعة آماری پژوهش شامل صاحبنظران، کارشناسان و متخصصان موضوعی دانشگاهی؛ مدیران و معاونان (ستاد/صف) دانشگاه فرهنگیان و حوزة ستادی وزارت آموزش و پرورش و اسناد و متون مرتبط با موضوع بوده است. در نمونهگیری از روشهای هدفمند و سندکاوی (در حوزة مقولهها و ابعاد) استفاده شده است. برای جمعآوری دادهها و تجزیه و تحلیل آن از روش زمینهای دادهبنیاد تا مرز اشباع استفاده شده است. یافتة اصلی پژوهش حاضر تدوین و تبیین عناصر اصلی تبدیل دانشگاه فرهنگیان به سازمان یادگیرنده در ابعاد رهبری و بینش سازمانی، فرهنگ سازمانی و مدیریت منابع انسانی، نقش در جامعه، قابلیت دسترسی و منابع، نوآوری و خلاقیت، فناوری اطلاعات و ارتباطات، و دسترسی جهانی و شرایط سیاسی، شرایط اقتصادی، شرایط اجتماعی، شرایط تکنولوژیکی (ابعاد (عام) و نیز مؤلفههای ذیل هر بعد، برای تبدیل دانشگاه فرهنگیان به سازمان یادگیرنده همراه با ارائة یک «مدل مفهومی» است.