بررسی عوامل تأثیرگذار بر موفقیت تسهیلگران زن در ایجاد گروههای مستقل زنان روستایی: مطالعه موردی آذربایجان شرقی
نویسندگان
1
2
3
4
doi
چکیده
در نظام ترویج مبتنی بر پارادایم مشارکتی توسعه یکی از روشهای مورد تأکید برای ارتقای مشارکت زنان در جامعه روستایی به عنوان نیمی از پیکره آن، ایجاد گروههای مستقل زنان برای انجام فعالیتهای تیمی است. در این راستا، یکی از شیوههای مورد استفاده، بهکارگیری زنان پیشروی محلی تحت عنوان «تسهیلگران» جهت ظرفیتسازی و ایجاد حرکت در جامعه است. در این مقاله برخی عوامل فردی و محیطی مؤثر بر موفقیت تسهیلگران در آذربایجان شرقی بر اساس نتایج پژوهش میدانی در روستاهایی از 6 شهرستان با استفاده از مصاحبه رو در رو با تسهیلگران و تکمیل پرسشنامه مورد بررسی و تحلیل قرار میگیرد. روایی پرسشنامه را تعدادی از اساتید و متخصصان این حوزه تأیید کردند. پایایی مقیاس اصلی با استفاده از آماره آلفای کرونباخ برابر با 88٪ بود که حاکی از اعتبار مناسب ابزار تحقیق است. یافتههای پژوهش نشان میدهد که از میان عوامل مورد بررسی در سطح خطای نوع اول، بین موفقیت تسهیلگران در ایجاد و تداوم فعالیت گروههای مستقل زنان با میزان پذیرش تسهیلگر از سوی زنان، زمینههای تماس وی با کارشناسان ترویج، و آشنایی وی با مفهوم «سازمانهای غیردولتی» ارتباط وجود دارد. نتایج حاصل هیچ ارتباط معنیداری را بین متغیرهای استفاده از وسایل ارتباط جمعی و متغیر وابسته مورد نظر در این سطح از خطای نوع اول نشان نمیدهد.
