مقایسۀ اثربخشی دو شیوۀ مداخله مبتنی بر آموزش با نرم‌افزار موسیقی و ارتباط تصویری بر حرکات کلیشه‌ای و هماهنگی چشم و دست در کودکان اوتیسم

نویسندگان

1 استادیار، گروه روان‌شناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشکدۀ علوم انسانی و اجتماعی، واحد علوم تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

2 گروه روان‌شناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشکدۀ روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.

3 گروه روان‌شناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشکدۀ علوم انسانی و اجتماعی، واحد علوم تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

4 گروه روان‌شناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشکدۀ علوم انسانی و اجتماعی، واحد علوم تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

5 گروه مهندسی برق و کامپیوتر ، دانشکدۀ مهندسی برق و کامپیوتر، دانشگاه تهران، تهران، ایران.

doi
10.22059/japr.2023.357898.644599
چکیده

هدف پژوهش حاضر، مقایسۀ اثربخشی دو شیوۀ مداخله مبتنی بر آموزش با نرم‌افزار موسیقی و ارتباط تصویری بر حرکات کلیشه‌ای و هماهنگی چشم و دست در کودکان اوتیسم شهر آمل بود. پژوهش کاربردی و روش گردآوری اطلاعات کمی (نیمه‌آزمایشی) بود که با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون و پیگیری انجام گرفت. جامعۀ پژوهش متشکل از کلیۀ کودکان مرکز اوتیسم خورشید، شهر آمل در سال 1401 بود. حجم نمونه از بین 45 داوطلب (24 پسر و 21 دختر) انتخاب شد که در سه گروه (دو گروه آزمایش و یک گروه گواه) به‌صورت تصادفی قرار گرفتند. از پرسشنامۀ تشخیصی اوتیسم (GARS) و آزمون حرکتی-دیداری (DTVP) استفاده شد. آموزش نرم‌افزار موسیقی در ده جلسه و روش ارتباط تصویری (PECS) در شش جلسه (هر جلسه 30 دقیقه) انجام گرفت. داده‌ها از طریق تحلیل کوواریانس چندمتغیره و آزمون تعقیبی LSD به‌وسیلۀ نرم‌افزار spss24 تحلیل شدند. نتایج بیانگر تفاوت در گروه‌های آزمایش با گروه گواه بود. برنامه‌های مداخلۀ درمانی از اثرگذاری مطلوبی برخوردار بود (0/05> P). نتایج آزمون پیگیری بیانگر ثبات مداخلات درمانی پس از یک ماه در گروه‌های آزمایش بود. نتایج نشان داد آموزش با نرم‌افزار موسیقی در بهبود وضعیت حرکات کلیشه‌ای و هماهنگی چشم و دست کودکان اوتیسم مؤثر است؛ بنابراین استفاده از آن برای کودکان اوتیسم پیشنهاد می‌شود.