پیش‌بینی فرسودگی شغلی کادر درمان بیمارستان‌های دولتی کرج براساس استحکام من: نقش واسطه‌ای تنظیم هیجان و ناگویی هیجانی

نویسندگان

1 گروه روان‌شناسی، دانشکدۀ روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه خوارزمی، کرج، ایران.

2 گروه روان‌شناسی، دانشکدۀ روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه خوارزمی، کرج، ایران.

3 گروه مشاوره، دانشکدۀ روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران.

4 گروه روان‌شناسی، دانشکدۀ روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.

doi
10.22059/japr.2025.382012.645007
چکیده

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش واسطه‌ای تنظیم هیجان و ناگویی هیجانی در پیش‌بینی فرسودگی شغلی براساس استحکام من در کادر درمان بیمارستان‌های دولتی شهرستان کرج انجام شد. پژوهش حاضر توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعۀ آماری پژوهش شامل تمامی کادر درمان فعال در بیمارستان‌های دولتی کرج بود که در بهار 1403 مشغول خدمت بودند. 250 نفر (97 مرد و 153 زن) به روش نمونه‌گیری دردسترس به‌عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل مقیاس استحکام من (ESS)، پرسشنامۀ تنظیم هیجان (ERQ)، مقیاس ناگویی هیجانی تورنتو (TAS) و پرسشنامۀ فرسودگی شغلی مسلچ (MBI) بود. داده‌ها به روش تحلیل معادلات ساختاری در نرم‌افزار SPSS نسخۀ 25 و Mplus نسخۀ 3/8 تجزیه و تحلیل شدند. یافته‌ها حاکی از آن بود که استحکام من به‌صورت منفی و معنادار فرسودگی شغلی را پیش‌بینی کرد. استحکام من اثر مستقیم و معناداری بر تنظیم هیجان و ناگویی هیجانی دارد و تنظیم هیجان و ناگویی هیجانی نیز اثر مستقیم و معناداری بر فرسودگی شغلی دارند. نتایج تحلیل مسیرهای غیرمستقیم نشان داد تنظیم هیجان و ناگویی هیجانی به‌طور معناداری رابطۀ استحکام من و فرسودگی شغلی را واسطه‌گری می‌کنند. با توجه به محیط تنش‌زای بیمارستان‌ها و با درنظرداشتن یافته‌های پژوهش می‌توان برنامه‌های آموزشی و مداخله‌ای مبتنی بر استحکام من را با تأکید بیشتر بر ابعاد هیجانی از جمله تنظیم هیجان و ناگویی هیجانی در راستای کاهش فرسودگی شغلی کادر درمان طراحی و اجرا کرد.