اثربخشی روش بازی‌وارسازی به‌صورت انفرادی و مشارکتی بر عملکرد ریاضی دانش‌آموزان پسر پایۀ سوم دبستان

نویسندگان

1 گروه رو‌‌ش‌ها و برنا‌مه‌های آموزشی و درسی، دانشکدۀ روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.

2 گروه رو‌‌ش‌ها و برنا‌مه‌های آموزشی و درسی، دانشکدۀ روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.

3 دانشیار، گروه رو‌‌ش‌ها و برنا‌مه‌های آموزشی و درسی، دانشکدۀ روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.

4 گروه رو‌‌ش‌ها و برنا‌مه‌های آموزشی و درسی، دانشکدۀ روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.

doi
10.22059/japr.2025.376051.644922
چکیده

هدف از این پژوهش بررسی اثرگذاری بازی‌وارسازی روی عملکرد درس ریاضی سوم دبستان بود. روش پژوهش به‌لحاظ هدف کاربردی و از لحاظ روش نیمه‌آزمایشی با پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعۀ آماری پژوهش کلیۀ دانش‌آموزان پایۀ سوم دبستان کاظمیۀ شهر تهران در سال تحصیلی 1402-1401 بودند. 60 دانش‌آموز پسر که دچار اختلال ریاضی بودند، به‌صورت تصادفی در سه گروه آزمایش انفرادی، مشارکتی و کنترل قرار گرفتند. دانش‌آموزان مبتلا به اختلال یادگیری در گروه آزمایش، 12 جلسه روش بازی‌وارسازی را آموزش دیدند، اما گروه کنترل در جلسات سنتی شرکت کردند. ابزار پژوهش پرسش‌های ریاضی بود که روایی آن‌ها به‌وسیلۀ صاحب‌نظران و تعدادی از آموزگاران باتجربه تأیید شد. ابزار سنجش نیز آزمون‌های ریاضی معلم‌ساخته بود. یافته‌ها نشان داد استفاده از روش بازی‌وارسازی موجب بهبود عملکرد درس ریاضی دانش‌آموزان پایۀ سوم ابتدایی می‌شود. تجزیه و تحلیل داده‌های حاصل از اجرای پیش‌آزمون و پس‌آزمون با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیره و تحلیل اطلاعات با نرم‌افزار SPSS نسخۀ 26 انجام گرفت. مطابق نتایج، آموزش به روش بازی‌وارسازی موجب افزایش معنادار نمرات گروه آزمایشی نسبت به افراد گروه کنترل شده است و تفاوت معناداری بین گروه انفرادی و مشارکتی وجود ندارد؛ بنابراین می‌توان با استفاده از روش بازی‌وارسازی به‌صورت انفرادی یا مشارکتی عملکرد دانش‌آموزان در درس ریاضی را بهبود بخشید. این روش جایگزین مناسبی برای روش‌های سنتی است.