بهبود باززایی نوساقه از کوتیلدون گیاه خیار در شرایط انتقال ژن با اگروباکتریوم تومفاشینس
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری گروه بیوتکنولوژی دانشکده کشاورزی دانشگاه بوعلی سینای همدان
2 عضو هیئت علمی دانشگاه بوعلی سینا / دانشکده کشاورزی / گروه بیوتکنولوژی
3 عضو هیأت علمی دانشگاه بوعلی سینا/ دانشکده کشاورزی/ گروه بیوتکنولوژی
doi
چکیده
بهبود باززایی و تلقیح با اگروباکتریوم یکی از اهداف مهم تراریختی در خیار(Cucumis sativus) است که بهاین منظور، اثراتِ همزمان پیشتیمار سرمایی، غلظتهای مختلف اسیدآمینه آرژنین و اندازه ریزنمونه بر نوساقهزایی در شرایط تلقیح با آگروباکتریوم ارزیابی شد. طبق نتایج، اثر برهمکنش پیشتیمار سرمایی و اسیدآمینه آرژنین و اثر ساده آرژنین برای تعداد روز تا نوساقهزایی در ریزنمونههای با کوتیلدون کامل با سطح اطمینان پنج درصد معنیدار شد و ریزنمونههای تقسیم شده باززایی نداشتند. استفاده از غلظت 1000 میلیگرم در لیتر آرژنین باعث کاهش روز تا نوساقهزایی به میزان 63/12 درصد گردید اما غلظت 500 میلیگرم در لیتر آرژنین باعث افزایش روز تا نوساقهزایی (به میزان 92/17 درصد) شد. کمترین تعداد روز تا نوساقهزایی در کوتیلدونهای تیمار شده با 1000 میلیگرم در لیتر آرژنین در شرایط بدون پیشتیمار سرما (با 17/16 روز) و بیشترین نیز در تیمار 500 میلیگرم آرژنین در شرایط پیشتیمار سرما (33/25 روز) مشاهده گردید. برای ویژگی سرعت رشد نوساقه، فقط اثر ساده آرژنین در سطح یک درصد معنیدار شد، نتیجه تجزیه واریانس، اثر برهمکنش تنش سرما و آرژنین برای ویژگی درصد باززایی در سطح پنج درصد را معنیدار نشان داد. میتوان گفت اعمال پیشتیمار سرما (بدون آرژنین)، یا استفاده از آرژنین به میزان 1000 میلیگرم در لیتر در محیط نوساقهزایی خیار میتواند هم به باززایی و هم به رشد نو ساقه کمک کند.