تدوین الگوی ساختاری رابطۀ الگوهای ارتباطی و مهارت‌های مقابله با استرس با رضایت از زندگی با میانجی‌گری بخشودگی بین‌فردی در زنان متأهل

نویسندگان

1 گروه روان‌شناسی، دانشکدۀ علوم انسانی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

2 گروه علوم تربیتی، دانشکدۀ علوم اجتماعی و فرهنگی، دانشگاه جامع امام حسین(ع)، تهران، ایران.

3 استادیار، گروه روان‌شناسی، دانشکدۀ علوم انسانی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی ، تهران، ایران.

doi
10.22059/japr.2025.354625.644526
چکیده

هدف پژوهش حاضر تدوین الگوی ساختاری رابطۀ الگوهای ارتباطی و مهارت‌های مقابله با استرس با رضایت از زندگی با میانجی‌گری بخشودگی بین‌فردی در زنان متأهل بود. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی و به‌لحاظ هدف بنیادی بود. جامعۀ آماری این پژوهش را تمام زنان متأهل شهر تهران در سال 1401-1400 تشکیل دادند که از میان آن‌ها 610 نفر به روش نمونه‌گیری چندمرحله‌ای تصادفی انتخاب شدند. ابزار پژوهش حاضر شامل پرسشنامۀ الگوهای ارتباطی (CPQ)، مهارت‌های مقابله با استرس (CRI)‌، رضایت از زندگی (SWLS) و بخشودگی بین‌فردی (IFI-25) بود. داده‌ها به روش مدل‌یابی معادلات ساختاری و به‌کارگیری نسخۀ 24 نرم‌افزار AMOS تحلیل شدند. نتایج نشان داد مدل ساختاری با داده‌های گردآوری‌شده برازش قابل‌قبولی داشت. در این پژوهش ضریب مسیر غیرمستقیم بین تعاملات سازنده و انتقاد-دفاع با رضایت از زندگی مثبت و در سطح 01/0 معنادار بود. همچنین ضریب مسیر غیرمستقیم بین متوقع و کناره‌گیر و مهارت‌های مقابله‌ای هیجان‌مدار با رضایت از زندگی منفی و در سطح 01/0 معنادار بود. مطابق نتایج، بخشودگی بین‌فردی بر رضایت از زندگی زنان متأهل تأثیر می‌گذارد. به این ترتیب به مشاوران و درمانگران حوزۀ خانواده، ارزیابی میزان تأثیر بخشودگی بین‌فردی برای شناسایی و درنظرگرفتن تظاهرات آن بر رضایت از زندگی زنان متأهل پیشنهاد می‌شود.