نقد و بررسی نظر مشورتی دیوان بینالمللی دادگستری راجع به تهدید یا توسل به سلاحهای هستهای
نویسندگان
1 استادیار دانشگاه بینالمللی امام خمینی (ره).
doi
10.22066/cilamag.2004.18001چکیده
گرچه حقوق بینالملل قراردادی و یا عرفی صریحاً متضمن هیچ منع جامع و جهانی در رابطه با کاربرد سلاحهای هستهای نمیباشد، معالوصف، امکان اعلام عدم مشروعیت توسل به این سلاحها در کلیه شرایط، توسط دیوان بینالمللی دادگستری، با توجه به دلایل و مستندات موجود در نزد آن، کاملاً فراهم بود. این مطالعه، با نگاهی انتقادی، امتناع دادگاه جهانی و یا ناتوانی آن را در چنین نتیجهگیری مورد بررسی قرار میدهد. صرفنظر از برخی کاستیها و یا انتقاداتی که بر دیدگاههای دیوان، در نظر مشورتی، وارد است، به نظر میرسد اساسیترین عامل در بلاتکلیفی آن به نقش و جایگاهی بر میگردد که برای اصول و مقتضیات بشردوستانه بینالمللی قائل است. در حالیکه تردیدی در لزوم رعایت این اصول و قواعد در کلیه شرایط وجود ندارد، دیوان نمیتواند این احتمال را رد کند که برخی کاربردهای سلاحهای هستهای، در موارد بسیار محدود و استثنایی، ممکن است مشروع باشد حتی اگر چنین کاربردی در تغایر با اصول و مقتضیات بشردوستانه بینالمللی قرار گیرد! اثبات بطلان چنین دیدگاهی، بر طبق حقوق بینالملل معاصر، (یکی) از محورهای عمده این مطالعه را تشکیل میدهد.
