اثربخشی رویکرد معنادرمانی بر عملکرد خانواده و رضایتمندی از زندگی زناشویی زوجین با تعارضات زناشویی

نویسندگان

1 گروه مشاوره، دانشکدۀ علوم انسانی واحد بجنورد، دانشگاه آزاد اسلامی، بجنورد، ایران.

2 گروه مشاوره، دانشکدۀ علوم انسانی، واحد بجنورد، دانشگاه آزاد اسلامی، بجنورد، ایران

3 استادیار گروه روان‌شناسی، دانشکدۀ علوم انسانی، واحد بجنورد، دانشگاه آزاد اسلامی، بجنورد، ایران.

doi
10.22059/japr.2025.349159.644397
چکیده

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی رویکرد معنادرمانی بر عملکرد خانواده و رضایتمندی از زندگی زناشویی زوجین با تعارضات زناشویی انجام گرفت. روش پژوهش نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه گواه و مرحلۀ پیگیری دوماهه بود. جامعۀ آماری پژوهش شامل زوجین با تعارضات زناشویی مراجعه‌کننده به مراکز مشاوره و بهزیستی منطقۀ 2 شهر مشهد در شش‌ماهۀ اول سال 1400 بود. در این پژوهش 20 زوج (40 نفر) به روش نمونه‌گیری غیرتصادفی هدفمند انتخاب و با گمارش تصادفی در گروه‌های آزمایش و گواه جایدهی شدند (10 زوج در گروه آزمایش و 10 زوج در گروه گواه). گروه آزمایش رویکرد معنادرمانی (10 جلسه) را طی ده هفتۀ 90 دقیقه‌ای دریافت کردند. پرسشنامه‌های مورد استفاده در این پژوهش شامل پرسشنامۀ تعارض زناشویی (MCQ)، پرسشنامۀ عملکرد خانواده (FFQ) و پرسشنامۀ رضایتمندی از زندگی زناشویی انریچ (EMS) بود. داده‌ها به شیوۀ تحلیل واریانس آمیخته و آزمون تعقیبی بونفرونی به‌وسیلۀ نرم‌افزار آماری SPSS-23 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد رویکرد معنادرمانی بر عملکرد خانواده (0001>P؛ 55/0=Eta؛ 52/47=F) و رضایتمندی از زندگی زناشویی (0001>P؛ 53/0=Eta؛ 90/43=F) زوجین با تعارضات زناشویی تأثیر دارد. براساس یافته‌های پژوهش، رویکرد معنادرمانی با بهره‌گیری از تغییر نگرش‌ها و گرفتن معنا از طریق راه‌های کشف معنا، مسئولیت‌پذیری، غلبه بر یأس و افزایش امید به زندگی و حمایت عاطفی اعضا از یکدیگر می‌تواند به‌عنوان رویکردی مؤثر در جهت بهبود عملکرد خانواده و رضایتمندی از زندگی زناشویی زوجین با تعارضات زناشویی به‌کار رود.