بررسی نقش میانجی امنیت روانی در رابطۀ انسجام خانواده و خودارزشمندی با رضایت از زندگی زناشویی دبیران زن

نویسندگان

1 دانشیار، گروه علوم تربیتی، دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران.

2 گروه علوم تربیتی، دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران.

3 گروه علوم تربیتی، دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران.

4 گروه علوم تربیتی، دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران.

doi
10.22059/japr.2023.348899.644385
چکیده

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش میانجی امنیت روانی در رابطۀ انسجام خانواده و خودارزشمندی با رضایت از زندگی زناشویی دبیران زن انجام شد. روش پژوهش توصیفی و از نوع همبستگی براساس مدل معادلات ساختاری بود. جامعۀ آماری پژوهش شامل کلیۀ دبیران زن شهر خوی در نیمۀ اول سال 1400 بود که 285 نفر به‌عنوان نمونۀ پژوهش به روش نمونه‌گیری دردسترس انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده‌ها پرسشنامۀ رضایت زناشویی (MSS)، پرسشنامۀ وابستگی ارزش خود (SVD)، پرسشنامۀ امنیت روانی (PSS) و پرسشنامۀ انسجام خانواده (FCS) بود. تجزیه و تحلیل داده‌ها با آزمون همبستگی پیرسون و تحلیل مسیر و نرم‌افزارهای Amos و SPSS-22 صورت گرفت. نتایج نشان داد مدل با داده‌های مشاهده‌شده برازش مطلوب دارد (0/10 RSME< و 0/90 <GFI, AGFI, IFI ؛3 >CMIN/df). نتایج پژوهش حاکی از این بود که اثر مستقیم مؤلفۀ انسجام خانواده (0/40= β؛0/001>p) و خودارزشمندی درونی (0/30=β ؛0/001>p) بر رضایتمندی زناشویی معنی‌دار است. همچنین امنیت روانی در رابطۀ بین انسجام خانواده (0/10= β؛0/05>p) و خودارزشمندی درونی (0/04= β؛0/05>p) با رضایتمندی زناشویی نقش میانجی دارد. براساس یافته‌های این پژوهش می‌توان نتیجه گرفت که مدیران و مشاوران مدارس می‌توانند به نقش مؤلفۀ امنیت روانی در افزایش حس خودارزشمندی درونی و انسجام خانواده و به‌تبع آن رضایت از زندگی زناشویی دبیران توجه ویژه‌ای کنند.