فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

پژوهش حاضر به بررسی رابطۀ ارزیابی بنیادین خویشتن و شخصیت پیشتاز با اشتغال‌پذیری با میانجی‌گری انطباق‌پذیری، اکتشاف مسیر شغلی و برنامه‌ریزی مسیر شغلی پرداخت. این پژوهش بنیادی بود و به روش همبستگی انجام گرفت. جامعۀ پژوهش شامل کلیۀ دانشجویان کارشناسی دانشگاه اصفهان در سال تحصیلی 1400-1399 شامل 9500 نفر (6199 زن و 3301 مرد) بود. از این جامعه نمونه‌ای به حجم 1025 نفر (803 زن و 222 مرد) انتخاب شدند که به مقیاس‌های اشتغال‌پذیری ادراک‌شده (SPES)، ارزیابی بنیادین خویشتن (CSES)، شخصیت پیشتاز (PPS)، انطباق‌پذیری مسیر شغلی (CAAS)، اکتشاف مسیر شغلی (CES) و برنامه‌ریزی مسیر شغلی (CPS) پاسخ دادند. داده‌ها با استفاده از مدلسازی معادلات ساختاری و به روش خودگردان‌سازی و با نرم‌افزارهای SPSS-23 و AMOS-23 تجزیه و تحلیل شدند. نتایج مدلسازی معادلات ساختاری نشان داد انطباق‌پذیری، اکتشاف مسیر شغلی و برنامه‌ریزی مسیر شغلی در رابطۀ بین ارزیابی بنیادین و اشتغال‌پذیری یک میانجی نسبی و در رابطۀ بین شخصیت پیشتاز و اشتغال‌پذیری یک میانجی کامل بودند. همچنین اکتشاف مسیر شغلی و برنامه‌ریزی مسیر شغلی در رابطۀ بین انطباق‌پذیری و اشتغال‌پذیری میانجی کامل بودند؛ بنابراین ارزیابی بنیادین خویشتن و شخصیت پیشتاز از طریق انطباق‌پذیری، اکتشاف مسیر شغلی و برنامه‌ریزی مسیر شغلی می‌تواند به اشتغال‌پذیری دانشجویان منجر شود. به این ترتیب پیشنهاد می‌شود دانشگاه‌ها کارگاه‌هایی را با محوریت این متغیرها به‌منظور رشد اشتغال‌پذیری برگزار کنند.