تأثیر روش تأیید خود بر عملکرد تحصیلی، تهدید مربوط به رفتارهای قالبی، استرس و انگیزش تحصیلی دانش‌آموزان پسر پایۀ نهم مدارس دولتی شهرستان ایلام

نویسندگان

1 گروه روان‌شناسی، دانشکدۀ علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران.

2 گروه روان‌شناسی، دانشکدۀ علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران.

3 استاد، گروه روان‌شناسی، دانشکدۀ علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران.

4 گروه روان‌شناسی، دانشکدۀ علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران.

doi
10.22059/japr.2023.351059.644443
چکیده

هدف این پژوهش بررسی تأثیر روش تأیید خود بر عملکرد تحصیلی، تهدید مربوط به رفتارهای قالبی، استرس و انگیزش تحصیلی دانش‌آموزان پسر پایۀ نهم شهرستان ایلام بود. این پژوهش به‌لحاظ هدف کاربردی بود و به‌صورت یک طرح آزمایشی میدانی با پیش‌آزمون، پس‌آزمون با گروه گواه فعال اجرا شد. جامعۀ آماری این پژوهش شامل تمام دانش‌آموزان پسر پایۀ نهم مدارس دولتی شهرستان ایلام در سال تحصیلی 1401-1400 بودند. از این تعداد 60 نفر که در آزمون مذکور یک انحراف معیار پایین‌تر از میانگین گرفته بودند، انتخاب و به‌صورت تصادفی در دو گروه آزمایشی و گواه جایدهی شدند. شرکت‌کنندگان چک‌لیست تأیید خود خودکار (SSAM)، مقیاس تهدید تجربه‌شدۀ قالبی (STES)، مقیاس افسردگی، اضطراب و استرس 21 (DASS-21)، مقیاس استاندارد انگیزش تحصیلی (AMS) و عملکرد تحصیلی (معدل دروس اصلی) را برای پیش‌آزمون و پس‌آزمون تکمیل کردند. گروه آزمایشی، مداخلۀ تأیید خود را دریافت کردند؛ درحالی‌که به گروه گواه یک مداخلۀ بی‌اثر ارائه شد. تجزیه و تحلیل به کمک روش‌های آماری تحلیل کوواریانس چندمتغیری (مانکوا) و تک‌متغیری (آنکوا) و با نرم‌افزار SPSS نسخۀ 24 انجام گرفت. نتایج نشان داد مداخلۀ تأیید خود تأثیر معنی‌داری بر عملکرد تحصیلی، تهدید مربوط به رفتار قالبی، استرس، انگیزش درونی و انگیزش بیرونی دانش‌آموزان دارد. به این صورت که تأیید خود، عملکرد تحصیلی و انگیزش درونی را به‌طور معنی‌داری افزایش می‌دهد؛ درحالی‌که تهدید مربوط به رفتار قالبی، استرس و انگیزش بیرونی را به‌طور معنی‌داری کاهش می‌دهد.