نقش واسطه‌ای باورهای ارتباطی و خودتنظیمی زناشویی در ارتباط بین دیدگاه فهمی همسر و تعارضات زناشویی

نویسندگان

1 گروه روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشکدۀ علوم انسانی، واحد بوشهر، دانشگاه آازاد اسلامی، بوشهر، ایران.

2 استادیار، گروه روان‌شانسی، دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه پیام نور، واحد بوشهر، بوشهر، ایران.

3 گروه علوم تربیتی، دانشکدۀ علوم و فنون منابع سازمانی ، دانشگاه علوم انتظامی امین، تهران، ایران

doi
10.22059/japr.2023.355587.644546
چکیده

هدف این پژوهش، بررسی نقش واسطه‌ای باورهای ارتباطی و خودتنظیمی زناشویی در ارتباط بین دیدگاه فهمی همسر و تعارضات زناشویی در زنان مراجعه‌کننده به مراکز مشاورۀ شهر بوشهر در سال 1400 بود. جامعۀ آماری شامل ۴۸۷ نفر از زنان متأهل مراجعه‌کننده به مراکز مشاورۀ شهر بوشهر نفر بود که به روش نمونه‌گیری تصادفی به حجم 250 نفر انتخاب شدند. این پژوهش از نوع مطالعات همبستگی بود. ابزارهای جمع‌آوری اطلاعات، پرسشنامه‌های مقیاس دیدگاه فهمی همسر (SDPT) باورهای ارتباطی (RBI)، خودتنظیمی رفتاری (BSR) و پرسشنامۀ تعارضات زناشویی (MCQ) بودند. به‌منظور تجزیه و تحلیل یافته‌ها، از روش تحلیل مسیر با نرم‌افزار SPSS و Amos ویرایش 21 استفاده شد. یافته‌ها نشان داد اثر مستقیم دیدگاه فهمی همسر بر باورهای ارتباطی (0/64-=β)، بر خودتنظیمی زناشویی (0/55=β) و بر تعارضات زناشویی (0/29-=β) و اثر غیرمستقیم دیدگاه فهمی همسر بر تعارضات زناشویی معنی‌دار بود (0/18-=β). مطابق نتایج، دیدگاه فهمی همسر با واسطه‌گری باورهای ارتباطی و خودتنظیمی زناشویی پیش‌بینی‌کنندۀ تعارضات زناشویی است؛ بنابراین مشاوران خانواده، روان‌شناسان و متخصصان علوم تربیتی برای کاهش تعارضات زناشویی باید تمرکزشان بر ارتقای خودتنظیمی زناشویی زوجین و همچنین اصلاح باورهای ارتباطی بین زوجین باشد.