بررسی عوامل م ؤ ثر بر نقش اجتماعی زنان در فعالیتهای روستایی : مطالعه موردی استان کردستان
نویسندگان
1
2
doi
چکیده
علیرغم اینکه زنان به عنوان نیمی از منابع انسانی جهان، برای برخورداری از حقوق انسانی باید در برنامههای توسعه به ویژه توسعه روستایی مشارکت داشته باشند تا از نتایج آن نیز بهرهمند شوند؛ اما واقعیتها بازنمای این است که زنان با وجود مشارکت در بسیاری از فعالیتها در سطح روستا، از جایگاه و رتبه خاص اجتماعی برخوردار نیستند! علت اصلی این امر، نبود و یا اندک بودن تحقیقات درباره نقشها و فعالیتهای زنان روستایی است. این امر همچنین موجب شده که زنان در برنامهریزیها و سیاستگذاریها مورد توجه قرار نگیرند. از این رو، در تحقیق حاضر، نقشهای اجتماعی زنانِ روستایی، مورد بررسی و مطالعه قرار گرفت تا به برنامهریزان و سیاستگذاران در جهت برنامهریزی واقعی یاری برساند. برای بررسی نقشهای اجتماعی زنان، از چارچوب تفکیک عمودی نقشهای پارسونز استفاده شد و چهار نقشِ راهبردی، بانفوذ، کمکی و عادی برای بررسی نقشهای اجتماعی زنان روستاییِ استان کردستان، مدنظر قرار گرفت. با توجه به اینکه در این پژوهش، ضمن توصیف نقشهای اجتماعی زنان، به اثر برخی عوامل فردی و خانوادگی نیز بر نقشهای اجتماعی زنان توجه شده است؛ بنابراین، این تحقیق توصیفیـ همبستگی محسوب میشود. ابزار تحقیق، پرسشنامهای بود که روایی آن معادل 75 درصد به دست آمد و نمونه گیری با روش خوشهایـ تصادفی صورت گرفت و 210 پرسشنامه از روستاهای پنج شهرستانِ سنندج، سقز، دیواندره، مریوان و قروه تکمیل گردید. جامعه آماری، زنان روستایی بالای 25 ساله بود و برای تحلیل دادهها از نرمافزار SPSS استفاده گردید. نتایج نشان میدهد که ویژگیهای خانوادگی، مؤثرترین عامل در تبیین نقشهایی است که زنان ایفاء میکنند و ویژگیهای فردی در رتبه دوم قرار دارد. بنابراین، برنامهها و پیشنهادهایی که عرضه میگردد باید بر اساس ویژگیهای خانوادگیِ زنان روستایی و با توجه به آرای مردان آنان تدوین شود تا ضمانت اجرایی داشته باشد.