جنایت سازمانیافته فراملی در کنوانسیون پالرمو و آثار آن
نویسندگان
1 عضو هیأت علمی واحد تهران مرکزی دانشگاه آزاد اسلامی
doi
10.22066/cilamag.2003.18038چکیده
جنایات سازمانیافته فراملی از مهمترین معضلات قرن بیست و یکم محسوب میشوند. این جنایات توسط گروههای جنایی که دارای سه عضو یا بیشتر، سلسله مراتب، وحدت فرماندهی، نظم شدید و اهداف مالی و مادی هستند ارتکاب مییابند. ارتکاب این جنایات آثار سیاسی، اقتصادی و اجتماعی زیانباری هم در سطح ملی و هم در سطح بینالمللی به بار میآورند و حتی موجودیت دولتها و ملتها را تهدید میکنند. جامعه بینالمللی و در رأس آن سازمان ملل متحد در اواخر قرن بیستم فکر تدوین یک سند بینالمللی لازمالاجرا به منظور ایجاد هماهنگی و همکاری برای مبارزه با این جنایات میان دولتها را مطرح نمود. نهایتاً طرح کنوانسیونی تهیه و در دسامبر 2000 در پالرمو (ایتالیا) برای امضای دولتها مفتوح گردید و به امضای 147 دولت از جمله ایران رسیده است. در این نوشتار سعی بر آن است، ابتدا مفهوم جنایت سازمانیافته فراملی بیان گردد؛ آنگاه آثار مختلف این جنایات که ضرورت مبارزه با آنها را نمایان میکنند، بررسی شوند.
